Τυπική διάταξη ...Οκτώβριος 2012

ΜΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

ἔχων ἡμέρας τριάκοντα μίαν

῾Η ἡμέρα ἔχει ὥρας 11 καὶ ἡ νὺξ ὥρας 13

1. Δευτέρα. ᾿Ανανίου ἀποστόλου, ῾Ρωμανοῦ τοῦ μελῳ­δοῦ (ϛ΄ αἰ.) καὶ ποιητοῦ τῶν κοντακίων. ᾿Ιωάννου ὁσίου τοῦ Κου­κου­ζέ­λους. Τῆς τιμίας σκέπης τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου.

Διὰ τὰς ἐν καθημερινῇ ἀκολουθίας μετὰ Παρακλητικῆς βλέ­πε ἔμπροσθεν εἰς τὰς γενικὰς τυπικὰς διατάξεις (§§1-32). Προκείμενον καὶ ᾿Απόστολος: τοῦ ἁγίου, 1 ᾿Οκτ. (Πρξ. θ΄ 10-18)· Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Δευτ. γ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ϛ΄ 24-30).

Εἴδησις. ᾿Αποφάσει τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος λη­φθείσῃ κατὰ τὸ ἔτος 1952, ἡ σημερινὴ ἑορτὴ τῆς τιμίας σκέπης μετα­τίθεται τῇ 28ῃ ᾿Οκτωβρίου, ἵνα συνεορτάζηται μετὰ τῆς ἐθνικῆς ἑορτῆς.

2. Τρίτη. Κυπριανοῦ ἱερομάρ­τυ­ρος καὶ ᾿Ιουστίνης μάρ­τυ­ρος (†304).

Προκείμενον καὶ ᾿Απόστολος: τοῦ ἁγίου, ᾿Οκτ. 2 (Α΄ Τιμ. α΄ 12-17)· Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Τρ. γ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ϛ΄ 37-45).

3. Τετάρτη. Διονυσίου ἀρεοπαγίτου ἱερομάρτυρος, ἐπι­σκό­που καὶ πολιούχου ᾿Αθηνῶν (†96). ῾Ρου­στικοῦ, ᾿Ελευθε­ρί­ου καὶ Δαμά­ρι­δος (α΄ αἰ.) μαρτύρων τῶν ᾿Αθη­ναίων.

Προκείμενον καὶ ᾿Απόστολος: τοῦ ἁγίου, 3 ᾿Οκτ. (Πρξ. ιζ΄ 16-34)· Εὐ­αγ­γέ­λι­ον: ἡμέρας, Τετ. γ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ϛ΄ 46-ζ΄ 1).

Σημείωσις. Ὅπου ἂν ἑορτάζεται ὁ ἅγιος, ἡ ἀκολουθία αὐτοῦ ψάλλεται ἐξ ἰδιαιτέρας φυλλάδος· καταβασίαι «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου»· κοντάκιον «Προστασία»· Εὐαγγέλιον: τοῦ ἁγίου, Παρ. ϛ΄ ἑβδ. Ματθ. (Μτθ. ιγ΄ 44-54).

4. Πέμπτη. ῾Ιεροθέου ἀρεοπαγί­του, πρώτου ἐπισκόπου ᾿Α­θη­νῶν (α΄ αἰ.).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Πέμ. ιη΄ ἑβδ. ἐπιστ. (᾿Εφεσ. ε΄ 33-ϛ΄ 9)· Εὐ­αγ­γέλιον: ἡμέρας, Πέμ. γ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ζ΄ 17-30).

Σημείωσις. Ὅπου ἂν ἑορτάζεται ὁ ἅγιος, ἡ ἀκολουθία ψάλλεται κα­τὰ τὴν διάταξιν ἰδιαιτέρας φυλλάδος· κοντάκιον «Προστασία»· ἀναγνώ­σματα τοῦ ἱεράρ­χου, ἃ ζήτει 13 Νοεμ. (῾Εβρ. ζ΄ 26-η΄ 2. ᾿Ιωάν. ι΄ 9-16).

5. Παρασκευή. Χαριτίνης μάρτυρος (†304)· Μεθοδίας ὁσί­ας τῆς ἐν Κιμώλῳ.

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Παρ. ιη΄ ἑβδ. ἐπιστ. (᾿Εφεσ. ϛ΄ 18-24)· Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Παρ. γ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ζ΄ 31-35).

6. Σάββατον. † Θωμᾶ (τοῦ καὶ Διδύμου) ἀποστόλου ἐκ τῶν ιβ΄. ᾿Ερω­τηίδος μάρτυρος.

῾Η ἀκολουθία τοῦ Σαββάτου ἤχου πλ. δ΄ (ἐκ τῆς ὁποίας πα­ρα­λείπον­ται ὅλα τὰ νεκρώσιμα) συμψάλλεται μὲ τὴν ἀκολου­θίαν τοῦ Μη­ναίου κατὰ τὴν ἑξῆς τάξιν.

Εἰς τὸν ἑσπε­ρι­νόν, εἰς στίχους 6, τὰ 3 προσόμοια τοῦ ἀπο­στόλου «Τῆς πλευρᾶς ἐφαψάμενος» κ.λπ. (ἀνὰ μίαν) καὶ τὰ ἕτερα 3 τῶν ἀποστίχων «῞Ως περ μαργαρίτην σε» κ.λπ., Δό­ξα, «῾Ως ὑπηρέτης τοῦ Λόγου», Καὶ νῦν, τὸ πρῶτον θεοτο­κίον τοῦ ἤχου «῾Ο βασιλεὺς τῶν οὐρανῶν». Ἄνευ εἰσό­δου, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας «῾Ο Θεός, ἀντιλή­πτωρ μου εἶ». Εἰς τὰ ἀπόστιχα τὰ τῆς Παρακλητικῆς 3 μαρ­τυ­ρικὰ τοῦ ἤχου «Μάρτυρες Κυρίου», «Οἱ μάρτυρές σου, Κύριε», «Εἴ τις ἀρετή» (ἅ τινα εὑρί­σκονται ὡς στιχηρὰ εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα»), τὸ μὲν πρῶτον ἄνευ στί­χου, τὸ δὲ β΄ μετὰ στίχου «Θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ», καὶ τὸ γ΄ μετὰ τοῦ «Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυ­μά­στω­σεν ὁ Κύριος», Δόξα, τὸ ἐν τῷ Μηναίῳ ἰδιόμελον «Τὰ θεῖα ἐ­ποπτεύων», Καὶ νῦν, τὸ μετ᾿ αὐτὸ ὁμό­ηχον θεοτοκίον. Τὸ ἀπολυτίκιον, ἦχ. γ΄, «᾿Απόστολε ἅγιε Θωμᾶ...» εἰς μὲν τὸν ἑ­σπε­ρινὸν καὶ μετὰ τὴν μεγάλην δοξο­λογίαν ἅπαξ, εἰς δὲ τὸ «Θε­ὸς Κύριος» δίς (μετὰ τοῦ Δόξα), καὶ θεοτοκίον «Σὲ τὴν με­σιτεύσασαν».

Εἰς τὸν ὄρθρον. Καθίσματα εἰς τὴν α΄ στιχολογίαν τὰ τῆς Παρακλητικῆς, εἰς δὲ τὴν β΄ στιχολ. τὰ τοῦ Μηναίου· ὁ ν΄ ψαλμὸς χῦμα. Κανόνες, ὁ πρῶτος τῆς Παρακλητικῆς μετὰ τῶν εἱρμῶν (ἀλλ᾿ ἄνευ τοῦ νεκρωσίμου τροπαρίου) καὶ ὁ τοῦ Μη­ναίου. Καταβασίαι δὲν ψάλλονται, ἀλλὰ μόνον οἱ εἱρμοὶ τῶν ᾠδῶν γ΄, ϛ΄, η΄ καὶ θ΄ τοῦ Μηναίου εἰς τὴν τάξιν αὐτῶν. ᾿Απὸ γ΄ καὶ ϛ΄ ᾠδῆς ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ· στιχολογοῦμεν καὶ «Τὴν τιμιωτέραν». Εἰς τὰ ἐξαποστειλάρια καὶ τοὺς αἴνους ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ· δοξολογία μεγάλη.

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Μετὰ τὴν εἴσοδον ἀπολυτίκια «᾿Α­πό­στολε ἅγιε Θωμᾶ...» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «Προστα­σία»· ᾿Από­στο­λος: τοῦ ἀποστόλου, Κυρ. ι΄ ἐπιστ., «῾Ο Θεὸς ἡμᾶς τοὺς ἀπο­στό­λους» (Α΄ Κορ. δ΄ 9-16)· Εὐαγ­γέλιον: ὁμοίως, ἑωθινὸν θ΄, «Οὔ­σης ὀψίας τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ» (᾿Ιω. κ΄ 19-31)· κοινωνικὸν «Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν».

7. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΗ΄ (Γ΄ ΛΟΥΚΑ). Σεργίου καὶ Βάκχου μεγαλομαρτύρων (†290-303). Πολυ­χρονίου ἱερομάρτυρος (δ΄ αἰ.), ᾿Ιουλιανοῦ πρεσ­βυ­τέρου, Καισαρίου διακόνου (α΄ αἰ.) μαρτύρων. ῏Ηχος α΄, ἑωθινὸν ζ΄.

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Ὁ προοιμιακὸς καὶ τὸ Ψαλτήριον.

ΕΙΣ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ, ΕΚΕΚΡΑΞΑ», ἀναστάσιμα 6 καὶ τοῦ Μη­ναί­ου προσόμοια 3 εἰς 4, Δόξα, «Σέργιος καὶ Βάκχος», Καὶ νῦν, «Τὴν παγκόσμιον δόξαν».

ΕΙΣΟΔΟΣ, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας.

ΑΠΟΣΤΙΧΑ τὰ ἀναστάσιμα, Δόξα, «᾿Εκραταιώθη τῶν τοῦ Χριστοῦ», Καὶ νῦν, «᾿Ανύμφευτε παρθένε» (Παρακλ., ἦχ. πλ. δ΄, Σαβ. ἑσπέρας).

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ «Τοῦ λίθου σφραγισθέντος», Δόξα, «Οἱ μάρ­­τυρές σου, Κύριε», Καὶ νῦν, «Τὸ ἀπ᾿ αἰῶνος ἀπό­κρυ­φον».

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν ν΄ ψαλμὸν ὁ τριαδικὸς κανὼν τοῦ ἤχου, τὰ τριαδικὰ «῎Αξιον ἐστί», τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἡ ὑπακοὴ τοῦ ἤχου.

Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, εἰς τὸ «Θεὸς Κύ­ρι­ος» τὰ ἐν τῷ ἑσπερινῷ ἀπολυτίκια ὡς προεγράφησαν. [Τὸ Ψαλτήριον καὶ ὁ ἄμωμος.]

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ ἀναστάσιμα, τῆς α΄ στι­χολογίας μὲ θεοτο­κί­ον «Τοῦ Γαβριὴλ φθεγξαμένου σοι», καὶ τὰ τῆς β΄ στι­χο­λο­γίας μὲ τὸ θεοτοκίον αὐτῶν. Εὐλογητάρια. Ἡ ὑπακοή, οἱ ἀ­να­­βαθμοὶ καὶ τὸ προκείμενον τοῦ ἤχου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ἑωθινὸν (ζ΄) μετὰ πάσης τῆς συνήθους τάξεως αὐτοῦ.

ΚΑΝΟΝΕΣ, ὁ ἀναστάσιμος καὶ ὁ τοῦ Μηναίου· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς τὸ μεσῴδιον κάθισμα τοῦ Μηναίου μετὰ τοῦ θεοτοκίου· ἀφ᾿ ϛ΄ τὸ ἀναστάσιμον κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου καὶ τὸ συνα­ξά­ριον.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ οἱ εἱρμοὶ «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου»· «Τὴν τιμι­ω­τέραν», «Ἅπας γηγενής».

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ «῞Αγιος Κύριος», τὸ ζ΄ ἀναστάσιμον «῞Οτι ἦραν τὸν Κύριον» καὶ τὰ τοῦ Μηναίου.

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ ἀναστάσιμα 4 καὶ τῶν μαρτύρων στιχηρὰ 4 (τὰ 3 ἰδιόμελα «Δαυιτικῶς ἀνεβόων» κ.λπ. καὶ εἶτα τὸ «Ὑπο­δησά­μενος Σέργιος» ἄνευ τοῦ Δόξα) –μετὰ στίχων εἰς τὰ δύο τελευταῖα α) «Δίκαιος ὡς φοίνιξ ἀνθήσει καὶ ὡσεὶ κέδρος ἡ ἐν τῷ Λιβάνῳ πληθυνθήσεται», β) «Τοῖς ἁγίοις τοῖς ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ ἐθαυμάστωσεν ὁ Κύριος»–, Δόξα, τὸ ζ΄ ἑωθι­νὸν «᾿Ιδοὺ σκοτία καὶ πρωί», Καὶ νῦν, «῾Υπερευλογημένη». Δοξολογία μεγάλη, «Σήμερον σωτηρία».

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Τὰ ἀντίφωνα [ἢ τὰ τυπικὰ μετὰ μα­κα­­ρισμῶν] (βλέπε ἔμπροσθεν, γεν. τυπ. διατάξεις §§64-66).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ἀπολυτίκια «Τοῦ λίθου σφραγισθέν­τος», «Οἱ μάρ­τυ­ρές σου» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «Προ­στα­σία».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος: Κυρ. ιη΄ ἐπιστ., «῾Ο σπείρων φειδο­μέ­νως» (Β΄ Κορ. θ΄ 6-11)· Εὐαγγέλιον: Κυρ. γ΄ Λουκᾶ, «᾿Ε­πορεύετο ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς πόλιν» (Λκ. ζ΄ 11-16).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «Ἄξιον ἐστίν».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «Αἰνεῖτε»· «Εἴδομεν τὸ φῶς», καὶ τὰ λοιπὰ τῆς λειτουργίας ὡς συνήθως.

8. Δευτέρα. Πελαγίας ὁσίας (†457). Πελαγίας τῆς παρ­θε­νο­μάρ­τυ­ρος (†303), Ταϊσίας τῆς πρώην πόρνης.

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Δευτ. ιθ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Φιλιπ. α΄ 1-7)· Εὐ­αγ­γέ­λιον: ἡμέρας, Δευτ. δ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ζ΄ 36-50).

9. Τρίτη. ᾿Ιακώβου ἀποστόλου, υἱοῦ τοῦ ᾿Αλφαίου (α΄ αἰ.). ᾿Αβραὰμ τοῦ δικαίου καὶ τοῦ ἀνεψιοῦ αὐτοῦ Λώτ (2100 π.Χ.), Ποπλίας μάρτυρος (α΄ αἰ.), ᾿Ανδρονίκου ὁσίου καὶ τῆς συμβίου αὐτοῦ.

᾿Απόστολος: ἀποστόλου, ι΄ Κυρ. ἐπιστ. (Α΄ Κορ. δ΄ 9-16)· Εὐ­αγ­γέ­λιον: ἀποστόλου, Δευτ. γ΄ ἑβδ. Ματθ. (Μτθ. θ΄ 36-ι΄ 8).

10. Τετάρτη. Εὐλαμπίου καὶ Εὐλαμ­πί­ας μαρτύρων. Θε­ο­φί­λου ὁσίου (η΄ αἰ.).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Τετ. ιθ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Φιλιπ. α΄ 12-20)· Εὐ­αγ­γέλιον: ἡμέρας, Τετ. δ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. η΄ 22-25).

11. Πέμπτη. Φιλίππου ἀποστόλου ἐκ τῶν ἑπτά· Θεοφά­νους ὁμο­λο­γητοῦ τοῦ Γραπτοῦ, ἐπι­σκό­που Νι­καίας (†850).

᾿Απόστολος: ἀποστόλου, Πέμ. γ΄ ἑβδ. Πράξ. (Πρξ. η΄ 26-39)· Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Πέμ. δ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. θ΄ 7-11).

12. Παρασκευή. Πρόβου, Ταράχου καὶ ᾿Ανδρονίκου μαρ­τύ­ρων (†850). Δομνίνης μάρτυρος, Συμεὼν τοῦ νέου θεολό­γου (†1022), σύναξις πάν­των τῶν ἐν Ἀθήναις ἁγίων.

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Παρ. ιθ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Φιλιπ. α΄ 27-β΄ 4)· Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Παρ. δ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. θ΄ 12-18).

Σημείωσις. ῾Η μνήμη τοῦ ἁγίου Συμεὼν τοῦ νέου θεολόγου, ὡς παρα­τηρεῖ ὁ ὅσιος Νικόδημος ὁ ῾Αγιορείτης, ὁ καὶ συντάκτης τῆς ἱ. ἀκο­λου­θίας αὐτοῦ, μετα­τίθεται «ἐκ τῆς ιβ΄ τοῦ Μαρτίου μηνός, καθ᾿ ἣν καὶ ἐτε­λεύτησε, διὰ τὸ ἐκείνην συμπίπτειν τῇ νηστείᾳ τῆς μεγ. τεσσαρακοστῆς» (ὅ περ συνέβαινε κατ᾿ ἔτος κατὰ τὸ παλαιὸν ἡμερολόγιον).

13. Σάββατον. Κάρπου, Παπύλου, ᾿Αγαθοδώρου καὶ ᾿Αγα­θονίκης μαρτύρων (†251). Χρυσῆς νεομάρτυρος τῆς ἐκ Μο­γλε­­νῶν (†1795), Μελετίου (Πηγᾶ) Ἀλεξανδρείας.

῾Η ἀκολουθία τοῦ Σαββάτου ψάλλεται μὲ «Θεὸς Κύριος» (βλέπε ἔμπροσθεν εἰς τὰς γενικὰς τυπικὰς διατάξεις §§31-44). ᾿Απόστολος: ἡμέρας, Σαβ. ιθ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Α΄ Κορ. ιε΄ 58-ιϛ΄ 3)· Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Σαβ. δ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ϛ΄ 1-10).

14. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΘ΄ (Δ΄ ΛΟΥΚΑ). «Τῶν θεοφόρων πατέ­ρων τῆς ἐν Νικαίᾳ ζ΄ Οἰκουμενικῆς συνόδου (787)». Να­ζα­ρί­ου καὶ Γερβασίου, μαρτύρων. Κο­σμᾶ τοῦ ποιητοῦ (†787). ᾿Ιγνατίου (᾿Αγαλλιανοῦ) ἀρχιεπι­σκό­που Μη­θύ­μνης. ῏Ηχος β΄, ἑωθινὸν η΄.

Τὴν ἀκολουθίαν τῶν ἁγίων πατέρων ζήτει ἐν τῷ Μηναίῳ μετὰ τὴν 11ην ᾿Οκτωβρίου (τυπικὸν 11ης ᾿Οκτωβρ. §§1-3).

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκιον «Οἱ μάρτυρές σου, Κύριε»· ἀντὶ κοντακίου τὰ τροπάρια τῆς ὥρας.

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Ὁ προοιμιακὸς καὶ τὸ Ψαλτήριον.

ΕΙΣ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ, ΕΚΕΚΡΑΞΑ», ἀναστάσι­μα 4, τῶν πατέρων 6, Δόξα, τὸ ἰδιόμελον αὐτῶν «Τὰς μυστικάς», Καὶ νῦν, τὸ α΄ θεοτοκίον τοῦ ἤχου «Παρῆλθεν ἡ σκιά».

ΕΙΣΟΔΟΣ, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας καὶ τὰ ἀνα­γνώσματα τῶν πατέρων.

ΑΠΟΣΤΙΧΑ τὰ ἀναστάσιμα, Δόξα, τῶν πατέρων «Τὴν ἐτή­σιον μνή­μην», Καὶ νῦν, «Νεῦσον παρακλήσεσιν».

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ «῞Οτε κατῆλθες», Δόξα, «῾Υ­περ­δε­δο­ξασμέ­νος εἶ», Καὶ νῦν, «῾Ο δι᾿ ἡμᾶς γεννηθείς».

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν τριαδικὸν κανόνα τοῦ ἤ­χου, Δόξα, τὸ διὰ τὴν λιτὴν ἰδιόμελον τῶν πατέρων «᾿Απο­στο­λικῶν πα­ρα­δόσεων», Καὶ νῦν, «Θεοτόκε, ἡ προστασία», τὰ τρια­δι­κὰ «῎Α­­ξι­ον ἐστί», τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἀπολυτίκιον «῾Υ­περδε­δο­ξα­σμένος εἶ».

Εἰς τὸν ὄρθρον. Εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος» τὰ ἐν τῷ ἑσπερινῷ ἀπο­λυτίκια. [Τὸ Ψαλτήριον καὶ ὁ ἄμωμος.]

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ ἀναστάσιμα τῆς α΄ στι­χολογίας (ἀλλ᾿ εἰς τὸ Καὶ νῦν, τὸ θεοτοκίον τοῦ ἀνα­στασίμου ἀπολυτικίου «Πάν­τα ὑπὲρ ἔννοιαν»), καὶ τὰ τῆς β΄ στι­χολογίας μὲ τὸ θεοτοκίον αὐτῶν. Εὐλογητάρια. Ἡ ὑπακοή, οἱ ἀνα­βαθμοὶ καὶ τὸ προκείμενον τοῦ ἤχου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ἑωθινὸν (η΄) μετὰ πάσης τῆς συνήθους τά­ξεως αὐτοῦ.

ΚΑΝΟΝΕΣ, ὁ ἀναστάσιμος καὶ ὁ τῶν πατέρων· ἀπὸ γ΄ ᾠ­δῆς τὸ ἀναστάσιμον κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου (χῦμα), εἶτα ψάλ­λεται τὸ μεσῴ­διον κάθισμα τῶν πατέρων μετὰ τοῦ θεο­το­κίου· ἀφ᾿ ϛ΄ τὸ κοντάκιον καὶ ὁ οἶκος τῶν πατέρων, τὸ συναξάριον τῆς ἡμέρας καὶ τὸ ὑπόμνημα τῆς Κυριακῆς τῶν πατέρων.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ οἱ εἱρμοὶ «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου»· «Τὴν τι­μι­ωτέ­ραν», «Ἅπας γηγενής».

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ «῞Αγιος Κύριος», τὸ η΄ ἀναστάσιμον «Δύο ἀγγέλους βλέψασα», τὸ τῶν πατέρων «Πατέρες οὐρα­νό­­φρο­νες» καὶ τὸ θεοτοκίον αὐτοῦ.

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ ἀναστάσιμα 4 καὶ τῶν πατέρων προσό­μοια 3 εἰς 4 –εἰς τοὺς πρὸ αὐτῶν στίχους τὰ δύο τελευταῖα–, Δόξα, τὸ ἰδιόμελον αὐτῶν «Τῶν ἁγίων πατέρων ὁ χορός», Καὶ νῦν, «῾Υπερευ­λο­γημένη». Δοξολογία μεγάλη, «Σή­μερον σωτηρία».

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Τὰ ἀντίφωνα [ἢ τὰ τυπικὰ καὶ οἱ μα­καρισμοὶ τοῦ ἤχου εἰς 4 καὶ 4 ἐκ τῆς ϛ΄ ᾠδῆς τοῦ κανόνος τῶν πατέρων].

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ἀπολυτίκια «῞Οτε κατῆλθες», «῾Υ­περ­δεδοξασμένος εἶ» καὶ τοῦ να­οῦ, κοντάκιον «Προ­στασία».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος –μετὰ τοῦ προκειμένου αὐ­τοῦ– Κυριακῆς τῶν πατέρων, 11 ᾿Οκτ., «Πιστὸς ὁ λόγος» (Τίτ. γ΄ 8-15)· Εὐαγγέλιον: Κυρ. δ΄ Λουκᾶ, «᾿Εξῆλθεν ὁ σπεί­ρων» (Λκ. η΄ 5-15).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «Ἄξιον ἐστίν».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «Αἰνεῖτε» καὶ τὰ λοιπὰ τῆς λειτουργίας ὡς συνήθως.

Σημείωσις. ῾Η σημερινὴ Κυριακή, ἐν ᾗ ἀναγινώσκεται ἐκ τοῦ ἱεροῦ Εὐαγγελίου ἡ παραβολὴ τοῦ σπορέως, εἰς πολλὰς περιοχὰς ἔχει καθι­ε­ρωθῆ ὡς ἡ ἐπίσημος ἡμέρα τῆς ἐνάρξεως τῶν κατηχητικῶν σχολείων.

15. Δευτέρα. Λουκιανοῦ πρεσβυτέρου ᾿Αντιοχείας τῆς με­γά­λης (†310). Σαβίνου ὁσίου (†760), Βάρσου ὁμολογητοῦ.

Διὰ τὰς ἐν καθημερινῇ ἀκολουθίας μετὰ Παρακλητικῆς βλέ­πε ἔμπροσθεν εἰς τὰς γενικὰς τυπικὰς διατάξεις (§§1-32). ᾿Απόστολος: ἡμέρας, Δευτ. κ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Φιλιπ. β΄ 12-16)· Εὐ­αγ­γέλιον: ἡμέρας, Δευτ. ε΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. θ΄ 18-22).

16. Τρίτη. Λογγίνου ἑκατοντάρχου τοῦ ἐπὶ τοῦ σταυ­ροῦ καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δύο στρατιωτῶν μαρτύρων (α΄ αἰ.).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Τρίτης κ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Φιλιπ. β΄ 16-23)· Εὐ­αγ­­γέλιον: μάρτυρος, ζ΄ Εὐαγγ. ἁγ. Παθῶν (Μτθ. κζ΄ 33-54).

17. Τετάρτη. ᾿Ωσηὲ τοῦ προφήτου (820 π.Χ.), ᾿Ανδρέου ὁσιο­μάρ­τυρος τοῦ ἐν Κρίσει· ἀνακομιδὴ τοῦ λειψά­νου τοῦ ἁγίου καὶ δικαίου Λα­ζάρου (898).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Τετ. κ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Φιλιπ. β΄ 24-30)· Εὐ­αγ­γέλιον: ἡμέρας, Τετ. ε΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. θ΄ 44-50).

18. Πέμπτη. † Λουκᾶ τοῦ ἀποστόλου καὶ εὐαγ­γε­λιστοῦ. Μαρίνου μάρτ. τοῦ γέροντος.

Ἡ ἀκολουθία ψάλλεται «κατὰ τὴν τοῦ Μηναίου διάταξιν» (Τ.Μ.Ε. 18 Ὀκτ. §1), ἤ τοι μετὰ τῆς Παρακλητικῆς. Εἰς τὸν ἑ­σπερινὸν δὲν γίνεται εἴσοδος· εἰς τὰ ἀπόστιχα Καὶ νῦν «Θεο­τό­κε, σὺ εἶ ἡ ἄμπελος... μετὰ τοῦ ἀπο­στόλου» (Παρακλ., ἦχος πλ. β΄, Τετάρτῃ ἑσπέρας)· ἀπολυτίκιον «᾿Απόστολε ἅγι­ε», Δόξα, Καὶ νῦν, «Σὲ τὴν μεσι­τεύ­σασαν». Εἰς τὸν ὄρθρον δὲν λέ­γονται καταβασίαι, ψάλλονται ὅμως αἶνοι καὶ δοξο­λο­γί­α με­γά­λη. Εἰς τὴν λειτουργίαν κοντάκιον «Προ­στα­σία»· ᾿Από­στο­λος: τοῦ εὐαγγελιστοῦ, 18 ᾿Οκτ., «᾿Εν σοφίᾳ πε­ριπατεῖτε» (Κολασ. δ΄ 5-11, 14-18)· Εὐαγγέλιον: ὁ­μοί­ως, 8 Νοεμ. τῆς λει­τουργίας, «῾Ο ἀκούων ὑμῶν ἐμοῦ ἀ­κού­ει» (Λκ. ι΄ 16-21)· κοι­νωνικὸν «Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν».

Σημείωσις. Εἰς τοὺς ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ ἀποστόλου τιμωμένους ναοὺς ἡ ἀκολουθία ψάλλεται κα­τὰ τὴν διάταξιν ἰδιαιτέρας φυλλάδος, ὅτε, κα­τα­λιμ­πα­νομένης τῆς Παρακλητικῆς, εἰς μὲν τὸν ἑσπερινὸν γίνεται εἴ­σο­δος, εἰς δὲ τὸν ὄρθρον ψάλλονται καταβασίαι «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου». ῾Η παροῦσα μυριόλεκτος σημείωσις εἶναι περιττὴ ἀκόμη καὶ διὰ τοὺς ἄκρῳ δα­κτύλῳ ἁ­ψα­μένους τοῦ Τυπικοῦ.

19. Παρασκευή. ᾿Ιωὴλ προφήτου (630 π.Χ.), Οὐάρου μάρ­τυρος (†307).

᾿Απόστολος: προφήτου, Τρ. διακαιν. (Πρξ. β΄ 14-21)· Εὐ­αγ­γέ­λιον: ἡμέρας, Παρ. ε΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ι΄ 1-15).

20. Σάββατον. ᾿Αρτεμίου μεγαλομ. (†326), Ματρώνης ὁσίας τῆς Χιο­πολίτιδος (†462), Γερασίμου ὁσίου τοῦ ἐν Κεφαλληνίᾳ (†1581).

῾Η ἀκολουθία τοῦ Σαββάτου ψάλλεται μὲ «Θεὸς Κύριος» (βλέπε ἔμπροσθεν εἰς τὰς γενικὰς τυπικὰς διατάξεις §§31-44). ᾿Απόστολος: ἡμέρας, Σαβ. κ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Β΄ Κορ. α΄ 8-11)· Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Σαβ. ε΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ζ΄ 1-10).

Εἴδησις. Ὅπου ὑπάρχει ἰδιαιτέρα ἀκολουθία τοῦ ἁγ. Γερασίμου (ἢ τῆς ὁσίας Ματρώνης), συμψάλλεται μετὰ τῆς τοῦ ἁγίου ᾿Αρτεμίου, οὗ τι­νος ἀπαραιτήτως προηγοῦνται τὰ 3 στιχηρὰ τοῦ ἑσπερινοῦ καὶ ὁ κα­νὼν τοῦ ὄρθρου, δοξα­στι­κὰ ὅμως ψάλλονται τὰ τοῦ τιμωμένου ἁγίου (τυπικὸν 20ῆς ᾿Οκτωβρίου §1)· ἐν δὲ τῇ λειτουργίᾳ ὁμοίως τὰ ἀνα­γνώ­σματα τοῦ τιμωμένου ἁγίου. Εἰς τοὺς ἐπ᾿ ὀνόματι τοῦ ἁγίου (ἢ τῆς ὁ­σί­ας) ναοὺς ψάλ­λεται μόνη ἡ ἀ­κολουθία αὐτοῦ, καταλιμπανομένης τῆς τοῦ Μηναίου.

21. † ΚΥΡΙΑΚΗ Κ΄ (Ϛ΄ ΛΟΥΚΑ). ῾Ιλαρίωνος ὁσίου (†371). Χρι­στο­δού­λου τοῦ ἐν Πάτμῳ· Θεοδότης καὶ Σωκρά­τους μαρτύρων, ᾿Ιωάννου νε­ο­μάρτυρος τοῦ ἐκ Μονεμ­βασίας (†1773), Φιλοθέου ὁσίου. ῏Ηχος γ΄, ἑωθινὸν θ΄.

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Ὁ προοιμιακὸς καὶ τὸ Ψαλτήριον.

ΕΙΣ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ, ΕΚΕΚΡΑΞΑ», ἀναστάσιμα 6 καὶ τοῦ Μη­ναίου 3 εἰς 4, Δόξα, τοῦ ὁσίου «᾿Εκ νεότητός σου φέρων», Καὶ νῦν, «Πῶς μὴ θαυμάσωμεν».

ΕΙΣΟΔΟΣ, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας.

ΑΠΟΣΤΙΧΑ τὰ ἀναστάσιμα, Δόξα, τοῦ Μηναίου «Πνεύ­μα­τος ἁγίου πλήρης», Καὶ νῦν, «᾿Ανύμφευτε παρθένε» (Παρα­κλητ., Σάβ. ἑσπέρας, ἦχ. πλ. δ΄).

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ «Εὐφραινέσθω τὰ οὐράνια», Δόξα, «Ταῖς τῶν δακρύων σου ῥοαῖς», Καὶ νῦν, «῾Ο δι᾿ ἡμᾶς γεννηθείς».

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν ν΄ ψαλμὸν ὁ τριαδικὸς κανὼν τοῦ ἤχου, τὰ τριαδικὰ «῎Αξιον ἐστί», τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἡ ὑπακοὴ τοῦ ἤχου «᾿Εκπλήττων τῇ ὁράσει».

Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος» τὰ ἐν τῷ ἑσπερινῷ ἀπολυτίκια. [Τὸ Ψαλτήριον καὶ ὁ ἄμωμος.]

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ ἀναστάσιμα (ἀλλ᾿ εἰς τὸ Καὶ νῦν τῆς α΄ στιχολογίας τὸ θεοτοκίον τοῦ ἀναστασίμου ἀπολυτικίου «Σὲ τὴν μεσιτεύσασαν»). Εὐλογητάρια. Ἡ ὑπακοή, οἱ ἀνα­βαθ­μοὶ καὶ τὸ προ­κείμενον τοῦ ἤχου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ἑωθινὸν (θ΄) μετὰ πάσης τῆς συνήθους τάξεως αὐτοῦ.

ΚΑΝΟΝΕΣ, ὁ ἀναστάσιμος καὶ ὁ τοῦ Μηναίου· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς τὸ μεσῴδιον κάθισμα τοῦ Μηναίου μετὰ τοῦ θεοτοκίου· ἀφ᾿ ϛ΄ τὸ ἀναστάσιμον κοντάκιον, ὁ οἶκος καὶ τὸ μηνολόγιον.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ οἱ εἱρμοὶ «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου»· «Τὴν τιμι­ω­­τέ­ραν», «῞Απας γηγενής».

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ «῞Αγιος Κύριος», τὸ θ΄ ἀναστάσιμον «Συγκεκλεισμένων, δέσποτα», καὶ τὰ τοῦ Μηναίου.

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ ἀναστάσιμα 4 καὶ τοῦ ὁσίου προσόμοια 3 εἰς 4 –εἰς στίχους τὰ δύο τελευταῖα «Τίμιος ἐναντίον Κυ­ρί­ου ὁ θάνατος τοῦ ὁσίου αὐτοῦ», «Μακάριος ἀνὴρ ὁ φο­βού­μενος τὸν Κύριον, ἐν ταῖς ἐντολαῖς αὐτοῦ θελήσει σφόδρα»–, Δόξα, τὸ θ΄ ἑωθινὸν «῾Ως ἐπ᾿ ἐσχάτων», Καὶ νῦν, «῾Υπερ­ευ­λο­γημένη». Δοξολογία μεγάλη, «Σήμερον σωτηρία».

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Τὰ ἀντίφωνα [ἢ τὰ τυπικὰ μετὰ μα­κα­­ρισμῶν] (βλέπε ἔμπροσθεν, γεν. τυπ. διατάξεις §§64-66).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ἀπολυτίκια «Εὐφραινέσθω», «Ταῖς τῶν δακρύων σου» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «Προστασία».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος: Κυρ. κ΄ ἐπιστ., «Γνωρίζω ὑμῖν τὸ εὐαγγέλιον τὸ εὐαγγελισθέν» (Γαλ. α΄ 11-19)· Εὐαγ­γέ­λιον: Κυρ. ϛ΄ Λουκᾶ, «᾿Ελθόντι τῷ ᾿Ιησοῦ εἰς τὴν χώραν» (Λκ. η΄ 27-39).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «Ἄξιον ἐστίν».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «Αἰνεῖτε»· «Εἴδομεν τὸ φῶς», καὶ τὰ λοιπὰ τῆς λειτουργίας ὡς συνήθως.

22. Δευτέρα. ᾿Αβερκίου ἰσαποστόλου ἐπισκόπου ῾Ιερα­πό­λεως (†167), τῶν ἐν ᾿Εφέσῳ ἁγίων ἑπτὰ παίδων (†250).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Δευτ. κα΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Φιλιπ. δ΄ 10-23)· Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Δευτ. ϛ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. δ΄ 22-24).

23. Τρίτη. ᾿Ιακώβου ἀποστόλου τοῦ ἀδελφοθέου (†63).

῾Η ἀκολουθία ψάλλεται ἡμιεορτάσιμος κατὰ τὴν ἐν τῷ Μη­­ναίῳ τάξιν, ἤ τοι εἰς τὸν ἑσπερινὸν ἄνευ εἰσόδου καὶ εἰς τὸν ὄρ­θρον ἄνευ καταβασιῶν, ἀλλὰ μετὰ δοξολογίας μεγά­λης. Εἰς τὴν θείαν λειτουργίαν κον­τάκιον «Προστασία»· ᾿Α­πό­στολος: ἀποστόλου, Κυρ κ΄ ἐπιστ., «Γνωρίζω ὑμῖν τὸ εὐαγ­γέ­λιον» (Γαλ. α΄ 11-19)· Εὐαγγέλιον: ὁμοίως, Δευτ. ζ΄ ἑβδ. Ματθ., «῏Ηλ­θεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὴν πατρίδα αὐτοῦ» (Μτθ. ιγ΄ 54-58)· κοινωνικὸν «Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν».

Σημείωσις. Τὸ Τυπικὸν (᾿Οκτ. 23 §2) ὁρίζει εἰς τὸν ἑσπερινὸν καὶ ἀνα­γνώσματα τοῦ ἀποστόλου, ἅ τινα δὲν ὑπάρχουν εἰς τὸ Μηναῖον. Ταῦτα εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναγνωσθοῦν μόνον ἂν ὑπάρχῃ πλήρης ἑορ­τάσιμος ἀκολουθία τοῦ ἁγίου (καὶ εἰ βούλεται ὁ προεστώς), εἶναι δὲ τὰ ἑξῆς τρία: ᾿Ιακώβου α΄ 1-18, β΄ 1-13 καὶ γ΄ 11-δ΄ 6, ἅ τινα εὑρίσκονται εἰς τὸ λειτουργικὸν βιβλίον τοῦ ᾿Αποστόλου τὸ α΄ τῇ Τετ. τῆς λα΄ ἑβδ. ἐπιστ., τὸ β΄ τῇ Παρ. τῆς αὐτῆς ἑβδομάδος καὶ τὸ γ΄ τῇ Τετ. τῆς λβ΄ ἑβδ. ἐπιστολῶν.

24. Τετάρτη. ᾿Αρέθα μεγαλο­μάρ­τυρος (β΄ αἰ.)· Σεβαστιανῆς μάρτυρος.

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Τετ. κα΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Κολ. α΄ 18-23)· Εὐ­αγ­γέλιον: ἡμέρας, Τετ. ϛ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ια΄ 9-13).

25. Πέμπτη. Μαρκιανοῦ καὶ Μαρτυρίου τῶν νο­τα­ρίων (†355), μαρ­τύρων· Ταβιθᾶς, ἣν θανοῦσαν ἀνέστησεν ὁ ἀπό­στο­λος Πέτρος.

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Πέμ. κα΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Κολασ. α΄ 24-β΄ 1)· Εὐ­αγγέλιον: ἡμέρας, Πέμ. ϛ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ια΄ 14-23).

26. Παρασκευή. † Δημητρίου μεγαλομάρτυρος τοῦ μυρο­βλύ­­του (†306), ἀνάμνησις τοῦ γεγονότος σεισμοῦ (740).

῾Η ἀκολουθία ἅπασα ψάλλεται κατὰ τὴν ἐν τῷ Μηναίῳ τάξιν. Τὰ διὰ τὴν λιτὴν στιχηρὰ εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Εἰς τὰ ἀπόστιχα τοῦ ἑσπερινοῦ Καὶ νῦν, «Δέσποινα πρόσδεξαι» (Παρακλ. ἦχος πλ. δ΄, Δευτ. πρωί). Τὸ ἀπολυτίκιον τοῦ ἁγί­ου ἔν τε τῷ ἑσπερινῷ καὶ τῷ ὄρθρῳ ἐπισφραγίζεται μὲ τὸ ἀπο­λυτίκιον τοῦ σεισμοῦ ἅπαξ. Εὐαγγέλιον ὄρθρου: τοῦ ἁγίου, Τρ. ιβ΄ ἑβδ. Λουκᾶ, «Προσέχετε ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων» (Λκ. κα΄ 12-19). Καταβασίαι οἱ εἱρμοὶ «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου». Εἰς τὴν θ. λειτουργίαν ἀπολυτί­κια «῾Ο ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν», «Μέγαν εὕρατο» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «Προ­στασία». ᾿Α­πό­στολος τοῦ ἁγίου, 26 ᾿Οκτ., «᾿Ενδυναμοῦ ἐν τῇ χά­ριτι» (Β΄ Τιμ. β΄ 1-10)· Εὐαγγέλιον ὁμοίως, Σαβ. γ΄ ἑβδ. ᾿Ιωάν., «Ταῦτα ἐντέλ­λομαι ὑμῖν» (᾿Ιω. ιε΄ 17-ις΄ 2). Κοινωνικὸν «Εἰς μνη­μό­συνον».

Σημείωσις. ᾿Απὸ τῆς ἀπελευθερώσεως τῆς Θεσσαλονίκης (τῷ 1912) τὸ τέλος τοῦ β΄ τροπαρίου τῶν αἴνων τοῦ ἁγίου, «Τεῖχος ὠχυρωμένον ἡμῖν», μετὰ τὰς λέξεις «...τῇ σῇ πόλει Δημήτριε...», ψάλλεται οὕτως:

«...ἣν λυτρωθεῖσαν ἔνδοξε, Θεοῦ εὐδοκήσαντος, διὰ παντὸς ἐλευ­θέ­ραν, ταῖς σαῖς πρεσβείαις διάσωσον, Χριστὸν ἱκετεύων, τὸν παρέχοντα τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος».

῾Η διόρθωσις αὕτη ἐγένετο ὑπὸ τοῦ ἀοιδίμου ἀρχιεπισκόπου ᾿Αθη­νῶν Χρυσοστόμου (Α΄) Παπαδοπούλου.

27. Σάββατον. Νέστορος μεγαλομάρτυρος (†306)· Πρόκλης συζύ­γου τοῦ Πιλάτου.

῾Η ἀκολουθία τοῦ Σαββάτου ψάλλεται μὲ «Θεὸς Κύριος» (βλέπε ἔμπροσθεν εἰς τὰς γενικὰς τυπικὰς διατάξεις §§31-44)· τὰ νεκρώσιμα τῆς Παρακλητικῆς παραλείπονται. ᾿Απόστο­λος: ἡμέρας, Σάβ. κα΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Β΄ Κορ. γ΄ 12-18)· Εὐαγγέ­λι­ον: ἡμέρας, Σαβ. ϛ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. η΄ 16-21).

28. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΑ΄ (Ζ΄ ΛΟΥΚΑ). † ΤΗΣ ΦΩΤΟΦΟΡΟΥ ΣΚΕ­ΠΗΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡ­ΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡ­ΘΕ­ΝΟΥ ΜΑ­ΡΙΑΣ. Τε­ρεν­τίου, Νεο­νίλ­λης, Εὐνίκης καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς μαρτύρων· Στεφάνου ὁσίου τοῦ Σαββαΐτου. Τῶν ἐν ῾Ρεθύμνῃ τεσσάρων νεομαρ­τύρων (†1824). ᾿Εθνικὴ ἑορτὴ ἐπὶ τῷ νικηφόρῳ τῶν ῾Ελλήνων ἐν Βορείῳ ᾿Ηπείρῳ πολέμῳ (1940). ῏Ηχος δ΄, ἑωθινόν ι΄.

Εἰς τὴν θ΄. Ἀπολυτίκια «Μέγαν εὕρατο», Δόξα, «῾Ο μάρ­τυς σου, Κύριε»· κοντάκιον «᾿Αθλήσας καλῶς».

Εἰδήσεις. 1. ῾Η ῾Ι. Σύνοδος τῆς ᾿Εκκλησίας τῆς ῾Ελλάδος ἐνέκρινεν ἀπὸ τοῦ 1952 ὅπως ἡ τῇ 1ῃ ᾿Οκτωβρίου ἀγομένη ἑορτὴ τῆς ἱερᾶς Σκέπης τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου μετατεθῇ σήμερον μετὰ τῆς ἐθνικῆς ἑορτῆς.

2. Τὴν ἀκολουθίαν τῆς ἱερᾶς Σκέπης ζήτει ἢ ἐν τῷ Μηναίῳ ἢ εἰς τὴν οἰκείαν φυλλάδα.

3. ῾Η ἀκολουθία τῆς τιμίας Σκέπης, οὔσης ἑορτῆς θεομητορικοῦ ἀμ­φί­ου, συμψάλλεται μετὰ τῆς ἀναστασίμου κατ᾿ ἀναλογίαν πρὸς τὴν τυπικὴν διάταξιν τῶν ὁμοειδῶν ἑορτῶν τῆς ἱερᾶς ᾿Εσθῆτος καὶ τῆς τιμίας Ζώνης (Τ.Μ.Ε., 2 ᾿Ι­ου­λί­ου §§2-4, καὶ 31 Αὐγούστου §§2-4). Παράβαλε ῾Ημερολ. ᾿Εκκλ. ῾Ελ­λά­δος ἔτους 1956 (σ. 147) καὶ ἐτῶν 1963-1968, «Δί­πτυχα» ἔτους 2007· ἐπίσης «Σύστημα Τυ­πι­κοῦ» σ. 198 (§389, ὑποσ. 327).

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. ῾Ο προοιμιακὸς καὶ τὸ Ψαλτήριον.

ΕΙΣ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ, ΕΚΕΚΡΑΞΑ», ἀναστάσιμα 4 καὶ τῆς Θεο­τόκου 6, Δόξα, τῆς ἑορτῆς «Σήμερον ὁ πιστὸς λαός σου», Καὶ νῦν, «῾Ο διὰ σὲ θεοπάτωρ».

ΕΙΣΟΔΟΣ, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας καὶ τὰ ἀναγνώσματα τῆς ἑορτῆς.

ΑΠΟΣΤΙΧΑ τὰ ἀναστάσιμα, Δόξα, Καὶ νῦν, τῆς ἑορτῆς «Τῆς σκέπης σου τῆς σωστικῆς».

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ «Τὸ φαιδρὸν τῆς ἀναστάσεως», Δόξα, «Τῆς σκέπης σου, παρθένε», Καὶ νῦν, «Θεοτόκε ἀειπάρθενε».

ΑΠΟΛΥΣΙΣ «῾Ο ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν Χριστὸς ὁ ἀληθινός... πρε­σβείαις τῆς παναχράντου καὶ παναμώμου ἁγίας αὐτοῦ μητρός, ἧς τὴν φωτοφόρον σκέπην ἑορτάζομεν, δυνάμει...»

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν ν΄ ψαλμόν, ὁ τριαδικὸς κανὼν τοῦ ἤχου, τὰ διὰ τὴν λιτὴν ἰδιόμελα τῆς ἑορτῆς, τὰ τρι­α­δικὰ «῎Αξιόν ἐστι», τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἀπολυτίκιον «Τῆς σκέ­πης σου, παρθένε».

Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, εἰς τὸ «Θεὸς Κύ­ρι­ος» τὰ ἐν τῷ ἑσπερινῷ ἀπολυτίκια ὡς προεγράφησαν. [Τὸ Ψαλτήριον καὶ ὁ πολυέλεος «Λόγον ἀγαθόν»].

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ ἀναστάσιμα καὶ ἀντὶ θεοτοκίου ἀνὰ ἓν τῆς ἑορτῆς, εἶτα τὸ διὰ τὸν πολυέλεον κάθισμα τῆς ἑορτῆς δίς (εὐλογητάρια δὲν ψάλλονται)· εὐθὺς μικρὰ συναπτή, ἐκφώ­νη­σις «Ὅτι ηὐ­λόγηταί σου». Ἡ ὑπακοή, οἱ ἀναβαθμοὶ καὶ τὸ προκείμενον τοῦ ἤχου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ἑωθινὸν (ι΄) μετὰ πάσης τῆς συνήθους τάξεως αὐτοῦ.

ΚΑΝΟΝΕΣ, ὁ ἀναστάσιμος μετὰ τῶν εἱρμῶν καὶ οἱ δύο τῆς ἑορτῆς ἄνευ εἱρμῶν· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς τὸ ἀναστάσιμον κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου καὶ τὸ μεσῴδιον κάθισμα τῆς ἑορτῆς «Σκέπη πέφηνας» δίς· ἀφ᾿ ϛ΄ τὸ κοντάκιον καὶ ὁ οἶκος τῆς Θεοτόκου καὶ τὰ συναξάρια, πρῶτον τὸ τῆς ἑορτῆς καὶ εἶτα τὸ τῆς 28ης τοῦ μηνὸς (ἐκ τοῦ Μηναίου) μετὰ τῆς ἱκετευτικῆς κατα­κλεῖ­δος αὐτοῦ.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ οἱ εἱρμοὶ «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου»· ἀντὶ τοῦ Τὴν τιμιωτέραν ψάλλεται ἡ θ΄ ᾠδὴ τῶν δύο κανόνων τῆς ἑορτῆς [μετὰ τῶν μεγαλυναρίων], ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ ἢ τῇ φυλλάδι, καὶ εἶτα ὁ εἱρ­μὸς «῞Απας γηγενής».

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ «῞Αγιος Κύριος», τὸ ι΄ ἀναστάσιμον «Τι­βεριάδος θάλασσα» καὶ τὰ δύο τῆς ἑορτῆς.

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ στιχηρὰ ἀναστάσιμα 4 καὶ τῆς Θεο­τό­κου προσόμοια 4 –εἰς στίχους τὰ δύο τελευταῖα «῾Ηγίασε τὸ σκήνωμα αὐτοῦ ὁ ὕψιστος», «Τὸ πρόσωπόν σου λιτανεύ­σου­σιν οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ»–, Δόξα, τῆς ἑορτῆς «Αἱ δωρεαὶ τῆς σκέπης σου», Καὶ νῦν, «῾Υπερευλογημένη». Δο­ξολογία με­γάλη, «Σή­μερον σωτηρία».

Εἰς τὴν λειτουργίαν. ᾿Αντίφωνα (εἰς τὸ β΄ μετ᾿ ἐφυμνίου «Σῶσον ἡμᾶς... ὁ ἀναστάς») [ἢ τὰ τυπικὰ μετὰ μακα­ρισμῶν (βλέπε ἔμπροσθεν, γεν. τυπ. διατάξεις §§64-66)].

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ἀπολυτίκια «Τὸ φαιδρὸν τῆς ἀνα­στάσεως», «Θεοτόκε ἀειπάρθενε» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον τῆς ἑορτῆς «῞Ως περ νεφέλη ἀγλαῶς».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος: τῆς Θεοτόκου, 21 Νοεμ., «Εἶχεν ἡ πρώτη σκηνή» (῾Εβρ. θ΄ 1-7)· Εὐαγγέλιον: Κυρ. ζ΄ Λουκᾶ, «῎Ανθρωπός τις... ᾧ ὄνομα ᾿Ιάιρος» (Λκ. η΄ 41-56).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «῎Αγγελοι τὴν σκέπην τῆς Θεοτόκου... Ἅπας γηγενής».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «Ποτήριον σωτηρίου»· «Εἴδομεν τὸ φῶς», «Πληρωθήτω», «Εἴη τὸ ὄνομα» καὶ ἀπόλυσις ὡς εἰς τὸν ἑσπερινόν.

Μετὰ τὴν ἀπόλυσιν τῆς λειτουργίας τελεῖται ἡ ἑξῆς·

Δοξολογία ἐπὶ τῇ ἐθνικῇ ἑορτῇ

«Εὐλογητὸς ὁ Θεός», τὸ ἀναστάσιμον ἀπολυτίκιον «Τὸ φαιδρὸν τῆς ἀναστάσεως» καὶ τὸ ἀπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς, ἦ­χος α΄·

«Τῆς σκέπης σου παρ­θένε, ἀvυμνοῦμεν τὰς χαρίτας, ἣν ὡς φωτοφόρον νεφέλην, ἐφαπλοῖς ὑπὲρ ἔννοιαν, καὶ σκέπεις τὸν λαόν σου νοερῶς, ἐκ πάσης τῶν ἐχθρῶν ἐπιβουλῆς· σὲ γὰρ σκέπην καὶ προστάτιν καὶ βοηθόν, κεκτήμεθα βοῶντές σοι· Δόξα τοῖς μεγαλείοις σου ἁγνή, δόξα τῇ θείᾳ Σκέπῃ σου, δόξα τῇ πρὸς ἡμᾶς σου προμηθείᾳ ἄχραντε».

Εἶτα τὸ κοντάκιον «Τῇ ὑπερμάχῳ», καὶ εὐθὺς ἡ κάτωθι δοξολογία εἰς ἦχον βαρύν:

Δόξα σοι τῷ δείξαντι τὸ φῶς, δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ καὶ ἐπὶ γῆς εἰρήνη, ἐν ἀνθρώποις εὐδοκία.

῾Η δεξιά σου, Κύριε, δεδόξασται ἐν ἰσχύι· ἡ δεξιά σου, Κύ­ριε, ἔθραυσεν ἐχθρούς· ᾿Αλληλούια, ἀλληλούια, ἀλλη­λούια.

᾿Εν τῷ πλήθει τῆς δόξης σου συνέτριψας τοὺς ὑπεναν­τί­ους· ᾿Αλληλούια, ἀλληλούια, ἀλληλούια.

Ταλαιπωρίᾳ ἐταλαιπωρήσαμεν, ἐλογίσθημεν ὡς πρόβατα σφαγῆς· ᾿Αλληλούια, ἀλληλούια, ἀλληλούια.

Οἱ ἀγροὶ ἡμῶν διεμερίσθησαν, οἱ οἶκοι ἠρημώθησαν καὶ ἡμεῖς περιυβρίσθημεν· ᾿Αλληλούια, ἀλληλούια, ἀλληλούια.

Αὐτοὶ συνεποδίσθησαν καὶ ἔπεσαν, ἡμεῖς δὲ ἀνέστημεν καὶ ἀνωρθώθημεν· ᾿Αλληλούια, ἀλληλούια, ἀλληλούια.

᾿Αλαλάξατε τῷ Θεῷ πᾶσα ἡ γῆ· πάντα τὰ ἔθνη κροτήσατε χεῖρας· ᾿Αλληλούια, ἀλληλούια, ἀλληλούια.

Εἶτα αἱ ἑξῆς αἰτήσεις τῆς λιτανευτικῆς (ἐκτενοῦς) ἱκεσίας, τῶν χορῶν ψαλλόντων ἐκ περιτροπῆς μεθ᾿ ἑκάστην αὐτῶν ἀνὰ ἓν τρι­πλοῦν «Κύριε, ἐλέησον», ἐξαιρέσει τῆς πέμπτης, μεθ᾿ ἣν ψάλλεται «Αἰωνία ἡ μνήμη» γ΄, καὶ τῆς ἕκτης, μεθ᾿ ἣν ψάλλεται τὸ «Κύριε, ἐλέησον» ἀνὰ δέκα ἀμοιβαδὸν τετράκις, πραείᾳ τῇ φωνῇ.

«᾿Ελέησον ἡμᾶς, ὁ Θεός...»

«῎Ετι δεόμεθα ὑπὲρ τῶν εὐσεβῶν...»

«῎Ετι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν...»

«῎Ετι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν ἔθνους, πάσης ἀρ­χῆς καὶ ἐξουσίας ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κράτει ἡμῶν, τοῦ κατὰ ξηράν, θάλασ­σαν καὶ ἀέρα φιλοχρίστου ἡμῶν στρατοῦ καὶ ὑ­πὲρ τοῦ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν ἐπὶ πλέον συνεργῆσαι καὶ κα­τευοδῶσαι αὐτὸ ἐν πᾶσιν».

«῎Ετι δεόμεθα ὑπὲρ αἰωνίας μνήμης καὶ μακαρίας ἀνα­παύ­σεως πάντων τῶν ἐν τοῖς ἱεροῖς ἡμῶν ἀγῶσιν ὑπὲρ πί­στεως καὶ πατρίδος ἀγωνισαμένων καὶ πεσόντων, καὶ ὑπὲρ τοῦ συγ­­χωρηθῆναι αὐτοῖς πᾶν πλημμέλημα ἑκούσιόν τε καὶ ἀκού­σιον».

«῎Ετι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ διαφυλαχθῆναι τὴν ἁγίαν ἐκκλη­σί­αν...»

«῎Ετι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ εἰσακοῦσαι...»

«Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν» καὶ ὁ ἱερεὺς τὴν εὐχήν:

Εὐχαριστοῦμέν σοι, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὅτι τῇ σῇ ἀγα­θό­τητι ἐπὶ τὴν εὔσημον ταύτην ἡμέραν ἤγαγες ἡμᾶς ἀναμέλψαι σοι ᾠδὴν ἐπινίκιον τῷ σωτῆρι ἡμῶν. ᾿Ιδοὺ γὰρ οἱ ἄρχοντες ἡμῶν συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό, καὶ πᾶσα συναγωγὴ λαοῦ ἀνάμνησιν ἐπιτελοῦμεν ἔρ­γου θαυμαστοῦ καὶ μεγάλου, ὃ ἡ δεξιά σου εἰργάσατο ἐν ταῖς ἡμέ­ραις ἡμῶν. Λαὸς γὰρ πόρ­ρωθεν ἱταμὸς καὶ ἀνελέητος ἀνέβη ὡς λέων ἐκ τῆς μάνδρας αὐτοῦ, ἐξῆρε καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ ἐξολοθρεύων ἔθνη, τιθεὶς τὴν γῆν εἰς ἐρήμωσιν καὶ πόλεις καθαιρῶν παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι αὐτάς. ᾿Εσαλεύθη καὶ ἔντρομος ἐγενήθη ἡ γῆ. Οἱ κατοικοῦντες αὐτὴν εἶδον τὰ ὄρη, καὶ ἦν τρέμοντα, καὶ πάσας τὰς θαλάσσας ταρασσομένας, τὸν οὐρανὸν φλε­γό­μενον καὶ πάσας τὰς πόλεις ἐμπεπυρισμένας, καὶ εἰσέ­δυσαν εἰς τὰ σπήλαια καὶ ἐκρύβησαν εἰς τὰς τάφρους. Καὶ ἧκεν ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ ἔθνος τὸ ὁπλομάχον καὶ εἶπον ἡμῖν· Κύ­ψα­τε, ἵνα παρέλθωμεν. ῾Ο δὲ λαός σου ἀνέστη καὶ ἐν τῷ ὀνό­ματί σου ἠμύνατο αὐτοῖς καὶ ἐδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν, καὶ ἐδί­ωξεν εἷς χιλίους καὶ δύο μετεκίνησαν μυριάδας.

᾿Αλλ᾿ ἔδει πληρωθῆναι τὴν βουλήν σου, ὁ Θεός, καὶ ἔστρε­ψας τὴν νίκην ἡμῶν εἰς ἧτταν καὶ ἦλθον τὰ ἔθνη εἰς τὴν κλη­ρονομίαν σου καὶ ἐμίαναν τὴν χώραν ἡμῶν. ῎Εθεντο τὰ θνη­σι­μαῖα τῶν δούλων σου βρώματα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰς σάρκας τῶν ὁσίων σου τοῖς θηρίοις τῆς γῆς. ᾿Εξέχεαν τὸ αἷμα αὐτῶν ὡσεὶ ὕδωρ καὶ ἐπὶ τὸ ἄλγος τῶν τραυματιῶν σου προσέθηκαν πληγάς· ἔθου ἡμᾶς ὡς λίθον κατα­πατού­με­νον καὶ εἰς χοῦν θανάτου κατήγαγες ἡμᾶς· οἱ μισοῦντες ἡμᾶς διήρπαζον ἑαυτοῖς καὶ ἐγενήθημεν ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡ­μῶν· οἱ υἱοὶ καὶ αἱ θυγατέρες ἡμῶν ἐτελεύτησαν ἐν λιμῷ· ἐ­πένθησεν ἡ γῆ καὶ ἐκ πάσης οἰκίας ἤρθη εὐφροσύνη καὶ χαρά· καὶ ἐκλαίομεν οὐ τοὺς τεθνηκότας οὐδὲ ἐθρηνοῦμεν ἐπ᾿ αὐτοῖς, ἀλλ᾿ ἐκλαίομεν κλαυθμῷ τοὺς ἐκπορευομένους, ὅτι οὐκ ἦν ἐπιστρέψαι ἔτι καὶ ἰδεῖν τὴν γῆν τῆς πατρίδος αὐτῶν.

῞Οτε δὲ συνετελέσθη ἡ πονηρία τῶν ἁμαρτωλῶν καὶ ἐπλή­σθη ἡ ταπείνωσις ἡμῶν, ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ ὁ Κύριος καὶ ὁ ῞Υψιστος ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἐξαπέστειλε βέλη καὶ ἐσκόρπισε τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν καὶ ἀστραπὰς ἐπλήθυνε καὶ συνετάραξεν αὐτούς· ἅμα τῷ δοξασθῆναι αὐ­τοὺς καὶ ἐπαρ­θῆναι ἐκλιπόντες ὡσεὶ κα­πνὸς ἐξέλιπον· οἱ με­γαλορ­ρη­μο­νοῦντες ὠνειδίσαντο αἰσχύνην καὶ ἐντροπήν, καὶ ἐγενή­θη­σαν αἰχμάλωτοι οἱ αἰχμαλωτεύσαντες ἡμᾶς, ὅτι ἡμέρα Κυρί­ου ἐπὶ πάντα ὑβριστὴν καὶ ὑπερήφανον καὶ ἐπὶ πάν­τα ὑψη­λὸν καὶ μετέωρον· ὁ γὰρ δεσπότης Κύριος σαβαὼθ συν­τα­ράσ­σει τοὺς ἐνδόξους μετὰ ἰσχύος, καὶ οἱ ὑψηλοὶ τῇ ὕβρει συν­­τριβήσονται.

Διὰ τοῦτο, Κύριε, σήμερον τῆς αἰνέσεώς σου πλήρης ἡ γῆ ἡμῶν, καὶ αἱ ψυχαὶ ἡμῶν εὐγνωμοσύνης πλήρεις βοῶσι πρὸς σέ· Σὺ βα­σιλεὺς ἡμῶν, σὺ ἄρχων, σὺ καὶ κριτής, ὅτι ἡ δι­και­ο­σύνη σου εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται καὶ τὸ σωτήριόν σου εἰς γε­νεὰς γενεῶν. Τὰς ὁδούς σου, Κύριε, γνώρισον ἡμῖν καὶ τὰς τρίβους σου δίδαξον ἡμᾶς· νομοθέτησον ἡμᾶς ἐν τῇ ὁδῷ σου καὶ ὁδήγησον πάντας ἡμᾶς, τοὺς ἄρχοντας καὶ τὸν λαόν, ἐπὶ τὴν ἀλήθειάν σου, ὅτι ἔτι πολλοὶ κυκλόθεν οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν, καὶ μακάριον τὸ ἔθνος, οὗ ἐστι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτοῦ. ῎Ετι δὲ καὶ ὑπὲρ τῶν ψυχῶν τῶν μαρτύρων ἀδελφῶν ἡμῶν δεόμεθά σου, Κύριε, ἵνα αὐλισθῶσιν ἐν ἀγαθοῖς καὶ ἀναπαύσωνται ἐν σκηναῖς δικαίων καὶ τὰ ὀστᾶ αὐτῶν ὡς βοτάνη ἀνατείλῃ, ἵνα οἵ τε ζῶντες καὶ οἱ ἐπ᾿ ἐλπίδι ἀναστάσεως κεκοιμημένοι εὐ­χαριστίαν καὶ δόξαν προσφέρομέν σοι τῷ Κυρίῳ τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου εἰς τοὺς αἰῶνας.

῾Ο χορὸς «᾿Αμήν», καὶ ὁ ἱερεὺς τὴν ἀπόλυσιν καὶ «Δι᾿ εὐ­χῶν».

29. Δευτέρα. ᾿Αναστασίας ὁσιομάρτυρος τῆς ῾Ρωμαίας (γ΄ αἰ.), ᾿Αβραμίου ὁσίου (†360).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Δευτ. κβ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Κολασ. β΄ 13-20)· Εὐ­αγ­γέλιον: ἡμέρας, Δευτ. ζ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ια΄ 29-33).

30. Τρίτη. Ζηνοβίου καὶ Ζηνοβίας μαρτύρων (†285). Κλε­όπα καὶ ᾿Αρτεμᾶ ἐκ τῶν 70 ἀποστόλων.

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Τρ. κβ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Κολασ. β΄ 20-γ΄ 3)· Εὐ­αγ­γέ­λιον: ἡμέρας, Τρ. ζ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ια΄ 34-41).

31. Τετάρτη. Στάχυος, ᾿Απελλοῦ κ.λπ. ἐκ τῶν 70 (α΄ αἰ.)· ᾿Επι­μά­χου μάρτυρος (†250). Νικο­λά­ου νεομάρτυρος τοῦ ἐν Χίῳ (†1754).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Τετ. κβ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Κολασ. γ΄ 17-δ΄ 1)· Εὐ­αγ­γέ­λιον: ἡμέρας, Τετ. ζ΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ια΄ 42-46).

****

Σημείωσις. τὸ παρὸν συντάσσεται ὑπὸ Διονυσίου ᾿Ανα­το­λικιώτου καὶ παρέχεται διὰ προσωπικὴν χρῆσιν τῶν ἀναγνωστῶν τοῦ διαδικτυακοῦ τόπου τῆς «Συμβολῆς» (http://www.symbole.gr). προσφέρεται δὲ εὐχαρί­στως καὶ εἰς τὸν «ἐν ᾿Αθήναις σύλλογον μουσικοφίλων Κωνσταν­τινου­πό­λεως», κατόπιν ἐπικοινωνίας μετὰ τοῦ προέδρου τοῦ συλλόγου κ. Στα­ματίου Κίσσα, διὰ νὰ χρησιμεύσῃ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἱστοσελίδος τοῦ συλλόγου, ὕστερον ἀπὸ τὰς ἀναγκαίας ἀλλαγὰς ποὺ θὰ ἐπιφέρουν οἱ συνεργάται αὐτοῦ.

Τυπική διάταξη..... Σεπτέμβριος 2012

ΜΗΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

ἔχων ἡμέρας τριάκοντα

῾Η ἡμέρα ἔχει ὥρας 12 καὶ ἡ νὺξ ὥρας 12

1. Σάββατον. † ᾿Αρχὴ τῆς ᾿Ινδίκτου, ἤ τοι τοῦ νέου ἐκκλη­σι­α­στικοῦ ἔτους· ᾿Ιησοῦ τοῦ Ναυή (1440 π.Χ.), ᾿Αμμοὺν δια­κόνου καὶ τῶν σὺν αὐ­τῷ 40 γυναικῶν παρθέ­νων καὶ ἀσκη­τριῶν μαρτύρων· Καλλίστης, Εὐ­ό­δου καὶ ῾Ερμογένους τῶν αὐ­ταδέλφων μαρτύρων· Συμεὼν στυ­λί­του (†459). Μελετίου ὁσίου (τυπικὸν 1ης Σεπτεμβρίου, §§1-3).

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκιον «Θεοτόκε ἀει­πάρ­θενε»· κοντά­κιον «Τὴν θεοδόχον γαστέρα σου».

῾Η ἑορτάσιμος ἀκολουθία τοῦ Μηναίου ψάλλεται ἄνευ Παρα­κλητικῆς.

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Ὁ προοιμιακὸς καὶ ἡ α΄ στάσις τοῦ «Μακάριος ἀνήρ». Εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα» τὰ 3 προσ­όμοια τῆς Ἰνδίκτου εἰς 4 (δευτεροῦντες τὸ α΄) καὶ τοῦ ὁσίου 6 (ἤτοι τὰ 3 προσόμοια καὶ ἐκ τῶν ἰδιομέλων –παραλείποντες τὸ α΄– ἕτερα 3), Δόξα, Καὶ νῦν, τὰ τοῦ Μηναίου. Εἴσοδος κ.λπ. καὶ τὰ ἀναγνώσματα. Τὰ ἀπόστιχα καὶ τὰ 3 ἀπολυτίκια ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ.

Εἰς τὸν ὄρθρον. Εἰς τὸ «Θεὸς Κύριος» ἀπολυτίκια ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ εἰς τὸν ἑσπερινόν. Καθίσματα εἰς τὴν α΄ στι­χολογίαν «῾Ο καιροὺς καρπο­φό­ρους», Δόξα, Καὶ νῦν, «῾Ο ἀρρήτῳ σύμ­παν­τα» (κείμενον μετὰ τὴν ϛ΄ ᾠδὴν ὡς κοντάκιον τῆς Ἰνδί­κτου)· εἶτα τὰ καθίσματα τῆς β΄ στιχολ. ὡς ἀκριβῶς ἔχουν (τὰ τῆς γ΄ στιχολ. καταλιμπάνονται). ᾿Εν συνε­χείᾳ (πα­ρα­λειπομένου τοῦ Εὐα­γ­γελίου τοῦ ὄρθρου καὶ πάσης τῆς τάξεως αὐτοῦ) ὁ ν΄ ψαλ­μὸς χῦμα καὶ εὐθὺς οἱ κανόνες ἅ­παν­τες ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ. Μετὰ τὴν γ΄ ᾠδὴν [τὸ κοντάκιον καὶ ὁ οἶκος τοῦ ὁσίου (ζήτει αὐτὰ πρὸ τοῦ συν­α­ξαρίου τοῦ Μη­ναίου) χῦμα, καὶ] ψάλλονται τὰ μεσῴδια κα­θί­­σματα τοῦ Μη­ναίου. Μετὰ τὴν ϛ΄ ᾠδὴν τὸ κοντάκιον καὶ ὁ οἶκος τῆς Ἰν­δί­κτου ὡς ἑξῆς·

Κοντάκιον τῆς Ἰνδίκτου,

ἦχος δ΄, «῾Ο ὑψωθεὶς ἐν τῷ σταυρῷ»

῾Ο τῶν αἰώνων ποιητὴς καὶ δεσπότης, Θεὲ τῶν ὅλων ὑπερ­ούσιε ὄντως, τὴν ἐνιαύσιον εὐλόγησον περίοδον, σῴζων τῷ ἐλέ­ει σου, τῷ ἀπείρῳ οἰκτίρμον, πάντας τοὺς λατρεύοντας, σοὶ τῷ μόνῳ δεσπότῃ, καὶ ἐκβοῶντας φόβῳ, λυτρωτά· εὔ­φο­ρον πᾶσι τὸ ἔτος χορή­γησον.

Ὁ οἶκος

Ἀρρήτῳ πάντα ὡς Θεῷ ποιήσαντι σοφίᾳ, ἰσχύι τε παν­τουρ­γικῇ διασῴζοντι πάντα, τὸν ὕμνον δέει ἐκ ψυχῆς προσ­ά­γομεν, ἐντρόμως δυσωποῦντες, παρασχεῖν εὐφορίαν τῇ γῇ, ἐν τῇ σή­μερον ἐτησίῳ ἀπαρχῇ, παντὸς ῥυσθῆναι δυσχεροῦς, ὁρα­τῶν καὶ ἀοράτων δυσμενῶν, ἐν ταῖς αἰσίαις κράζοντες περιόδοις· εὔφορον πᾶσι τὸ ἔτος χορή­γησον Κύριε.

Καταβασίαι οἱ εἱρμοὶ «Σταυρὸν χαράξας»· «Τὴν τιμιω­τέ­ραν», «Μυστικὸς εἶ, Θεοτόκε». Ἐξαποστειλάρια καὶ αἶνοι ὡς ἐν τῷ Μη­ναίῳ. Δοξολογία μεγάλη καὶ τὸ ἀπολυτίκιον τῆς ᾿Ιν­δίκτου.

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Μετὰ τὴν εἴσο­δον ἀπολυτίκια «῾Ο πάσης δημιουργός», «Χαῖρε, κεχαριτωμέ­νη», «῾Υπομονῆς στῦ­λος γέγονας» καὶ τοῦ ναοῦ, ἐπισφραγιστι­κὸν κοντάκιον τὸ τῆς Ἰνδίκτου «῾Ο τῶν αἰώνων ποιητής» (βλέ­πε ἀνωτέρω). ᾿Απόστολος: τῆς ᾿Ινδίκτου, 1 Σεπτ., «Παρακαλῶ πρῶτον πάν­των» (Α΄ Τιμ. β΄ 1-7)· Εὐαγγέλιον: ὁμοίως, Πέμ. α΄ ἑβδ. Λουκᾶ, «῏Ηλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὴν Ναζαρέτ» (Λκ. δ΄ 16-22). «῎Αξιον ἐστί». Κοινωνικὸν «Εὐλόγησον τὸν στέφανον τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς χρηστότητός σου, Κύριε· ἀλληλούια»· «Εἴδομεν τὸ φῶς».

2. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΓ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ. Μάμαντος μάρτυρος (γ΄ αἰ.), ᾿Ιω­άννου Κων­σταν­τινουπόλεως τοῦ νηστευτοῦ (†595). ῏Ηχος δ΄· ἑωθινὸν β΄.

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκια «῾Ο πάσης δημιουργός», Δόξα, «῾Υπομο­νῆς στῦλος»· κοντάκιον «῾Ο τῶν αἰώνων ποιητής».

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Εἰς τὸ «Κύριε, ἐκέκραξα» ἀναστάσιμα 4 καὶ τοῦ Μηναίου 6, Δόξα, τοῦ ἁγίου «Νέον φυτόν», Καὶ νῦν, «῾Ο διὰ σὲ θεοπάτωρ».

ΕΙΣΟΔΟΣ, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας.

ΑΠΟΣΤΙΧΑ ἀναστάσιμα, Δόξα, τοῦ Μηναίου «Δεῦτε συμ­φώ­νως», Καὶ νῦν, «Νεῦσον παρακλήσεσιν».

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ «Τὸ φαιδρὸν τῆς ἀναστάσεως», Δόξα, «῾Ο μάρτυς σου, Κύριε», Καὶ νῦν, «Τὸ ἀπ᾿ αἰῶνος ἀπόκρυφον».

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Ὁ τριαδικὸς κανὼν τοῦ ἤχου καὶ τὰ τρια­δικὰ «῎Αξιόν ἐστι»· τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἡ ὑπακοὴ τοῦ ἤχου.

Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, εἰς τὸ «Θεὸς Κύ­ριος» τὰ ἐν τῷ ἑσπερινῷ ἀπολυτίκια ὡς προεγράφησαν. [Τὸ Ψαλτήριον καὶ ὁ ἄμωμος.]

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ ἀναστάσιμα κατὰ σειρὰν καὶ τὰ εὐλο­γη­τάρια. Ἡ ὑπακοή, οἱ ἀνα­βαθμοὶ καὶ τὸ προκείμενον τοῦ ἤ­χου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ἑωθινὸν (β΄) μετὰ πάσης τῆς συνήθους τάξεως αὐτοῦ.

ΚΑΝΟΝΕΣ, ὁ ἀναστάσιμος καὶ οἱ δύο τοῦ Μηναίου· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς τὰ μεσῴδια καθίσματα τοῦ Μηναίου· ἀφ᾿ ϛ΄ τὸ ἀνα­στά­σι­μον κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου καὶ τὸ συναξάριον.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ οἱ εἱρμοὶ «Σταυρὸν χαράξας»· «Τὴν τιμιω­τέ­ραν», «Μυστικὸς εἶ, Θεοτόκε, παράδεισος».

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ «῞Αγιος Κύριος», τὸ β΄ ἀναστάσιμον, τὸ τοῦ μάρτυρος «Τῷ γάλακτι ἐτράφης» καὶ τὸ θεοτοκίον «῾Ο τῆς ζωῆς».

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ ἀναστάσιμα 8, Δόξα, τὸ β΄ ἑωθινὸν «Με­τὰ μύρων προσελθούθσαις», Καὶ νῦν, «῾Υπερευλογη­μέ­νη». Δοξολογία μεγάλη, «Σή­μερον σωτηρία».

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Τὰ ἀντίφωνα [ἢ τὰ τυπικὰ καὶ οἱ 8 μα­κα­ρισμοὶ τοῦ ἤχου].

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ἀπολυτίκια «Τὸ φαιδρὸν τῆς ἀνα­στά­σεως», «῾Ο μάρτυς σου, Κύριε» καὶ τοῦ ναοῦ, ἐπισφραγι­στικὸν κοντάκιον «᾿Ιωακεὶμ καὶ ῎Αννα».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος: Κυρ. ιγ΄ ἐπιστ., «Γρηγορεῖ­τε, στήκετε ἐν τῇ πί­στει» (Α΄ Κορ. ιϛ΄ 13-24)· Εὐαγγέλιον: Κυρ. ιγ΄ Ματθ., «Ἄνθρωπός τις ἦν οἰκο­δεσπότης» (Μτθ. κα΄ 33-42).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «Ἄξιον ἐστίν».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «Αἰνεῖτε»· «Εἴδομεν τὸ φῶς», καὶ τὰ λοιπὰ τῆς λειτουργίας ὡς συνήθως.

3. Δευτέρα. ᾿Ανθίμου ἱερομάρτυρος (†302), Θεοκτίστου ὁ­σί­ου (†467). Χα­ρίτωνος μάρτυρος, Φοίβης διακόνου (α΄ αἰ.)· Πο­λυ­δώρου νεομάρτυρος (†1794).

Διὰ τὰς ἐν καθημερινῇ ἀκολουθίας μετὰ Παρακλητικῆς βλέ­­πε ἔμπροσθεν εἰς τὰς γενικὰς τυπικὰς διατάξεις (§§1-32). Κοντάκιον τῆς ἡμέρας καὶ τὸ προεόρτιον (7ης σεπτ.). ᾿Α­πόστολος: ἡμέρας, Δευτ. ιδ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Β΄ Κορ. ιβ΄ 10-19)· Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Δευτ. ιδ΄ ἑβδ. Ματθ. (Μρ. δ΄ 10-23).

4. Τρίτη. Βαβύλα ἱερομάρτυρος (†251), Μωυσέως προ­φή­­του (1460 π.Χ.).

Κοντάκιον τῆς ἡμέρας καὶ τὸ προεόρτιον (7ης σεπτ.). ᾿Α­πόστολος: ἡμέρας, Τρ. ιδ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Β΄ Κορ. ιβ΄ 20-ιγ΄ 2)· Εὐαγ­γέλιον: ἡμέρας, Τρ. ιδ΄ ἑβδ. Ματθ. (Μρ. δ΄ 24-34).

5. Τετάρτη. Ζαχαρίου τοῦ προ­φή­του, πατρὸς ᾿Ιωάννου τοῦ Προ­δρόμου.

Κοντάκιον τῆς ἡμέρας καὶ τὸ προεόρτιον (7ης σεπτ.). ᾿Α­πόστολος: ἡμέρας, Τετ. ιδ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Β΄ Κορ. ιγ΄ 3-13)· Εὐαγ­γέλιον: ἡμέρας, Τετ. ιδ΄ ἑβδ. Ματθ. (Μρ. δ΄ 35-41).

6. Πέμπτη. ᾿Ανάμνησις τοῦ ἐν Χώναις θαύματος τοῦ ἀρ­χαγ­γέ­λου Μιχαήλ. Καλοδότης μάρτυρος.

῾Η ἀκολουθία, ἑορτάσιμος οὖσα, ψάλλεται δίχα Παρα­κλη­τικῆς, κατὰ τὴν ἐν τῷ Μηναίῳ διάταξιν. Εἰς τὸν ἑσπερινὸν γίνεται εἴσοδος. Εἰς τὸν ὄρθρον ὁ κανὼν τῆς Θεοτόκου (τῆς μι­κρᾶς Παρακλήσεως) μετὰ τῶν εἱρμῶν καὶ οἱ δύο τοῦ Μη­ναίου. Καταβασίαι οἱ εἱρμοὶ «Σταυρὸν χαράξας». Εἰς τὴν λειτουργίαν κοντάκιον «᾿Ιωα­κεὶμ καὶ ῎Αννα». ᾿Από­στο­λος: τοῦ ἀρχαγγέλου, 8 Νοεμ., «Εἰ ὁ δι᾿ ἀγγέλων λαληθεὶς λόγος» (῾Εβρ. β΄ 2-10)· Εὐαγγέλιον: ὁμοίως, «῾Ο ἀκούων ὑμῶν» (Λκ. ι΄ 16-21)· «῎Αξιον ἐστί». Κοινωνικὸν «῾Ο ποιῶν τοὺς ἀγγέλους».

7. Παρασκευή. Προεόρτια τῆς γεν­νή­σεως τῆς ὑπεραγίας Θεο­τό­κου. Σῴζοντος μάρτυρος (†304).

῾Η ἀκολουθία ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ (βλέ­πε καὶ ἔμπροσθεν εἰς τὰς γενικὰς τυπικὰς διατάξεις, §§52-63)· κοντάκιον προεόρ­τιον «῾Η παρ­θένος σήμερον καὶ Θεοτόκος Μαρία»· ᾿Από­στο­λος: ἡμέρας, Παρ. ιδ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Γαλ. β΄ 6-10)· Εὐ­αγγέλιον: ἡμέρας, Παρ. ιδ΄ ἑβδ. Ματθ. (Μρ. ε΄ 22-24, 35-ϛ΄ 1).

8. Σάββατον. † ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΔΕ­ΣΠΟΙ­ΝΗΣ ΗΜΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (τυπικὸν 8ης Σεπτεμβρ., §§4-6).

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκιον «᾿Εκ τῆς ῥίζης ᾿Ιεσσαί»· κον­τά­κιον «῾Η παρθένος σήμερον καὶ Θεοτόκος».

῾Η ἀκολουθία ἅπασα τῆς ἑορτῆς ψάλλεται ὡς ἔχει εἰς τὸ Μηναῖον.

Εἰς τὸν ἑσπερινὸν ἅπαντα ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ· τὰ διὰ τὴν λι­τὴν ἰδιόμελα εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Εἴς τε τὸν ἑσπερινὸν καὶ τὸν ὄρθρον τὸ ἀπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς τρίς. Ἀπόλυσις «Χρι­στὸς ὁ ἀληθινός... ταῖς πρεσβείαις τῆς παναχράντου αὐτοῦ μητρός, ἧς τὸ γενέθλιον ἑορτάζομεν, δυνάμει...»

Εἰς τὸν ὄρθρον. Εἰ βούλει, εἰς τὸ μετὰ τὴν γ΄ στιχολ. κάθισμα λέγε Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ μετὰ τὴν γ΄ ᾠδὴν «῾Η παρ­θένος Μα­ριάμ». Εὐαγγέλιον τῆς ἑορτῆς, 8 Σεπτ., «᾿Αναστᾶσα Μαριάμ» (Λκ. α΄ 39-49, 56). Ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς τῶν κανόνων μό­νον ἡ ὑπακοὴ «Πύλην ἀδιό­δευ­τον» (καταλιμπανομένου τοῦ μεσῳδίου καθίσματος). Καταβα­σίαι οἱ εἱρμοὶ «Σταυρὸν χα­ρά­ξας»· (ἀντὶ τοῦ Τὴν τιμιωτέραν) ἡ θ΄ ᾠδὴ ἀμφοτέρων τῶν κανόνων μετὰ στίχου «῾Υπεραγία Θεοτόκε» καὶ ἐν τέλει «Μυ­στικὸς εἶ, Θεοτόκε, παράδεισος». Μετὰ τὴν μεγ. δο­ξο­λογίαν τὸ ἀπολυτίκιον «῾Η γέννησίς σου, Θεοτόκε» ἅπαξ.

Εἰς τὴν λειτουργίαν, τὰ ἑξῆς ἀντίφωνα:

᾿Αντίφωνον α΄

Μνήσθητι, Κύριε, τοῦ Δαυὶδ καὶ πάσης τῆς πραότητος αὐτοῦ.

Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, σῶτερ, σῶσον ἡμᾶς.

᾿Ιδοὺ ἠκούσαμεν αὐτὴν ἐν ᾿Εφραθᾶ, εὕρομεν αὐτὴν ἐν τοῖς πεδίοις τοῦ δρυμοῦ. Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...

Δεδοξασμένα ἐλαλήθη περὶ σοῦ, ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ.

Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...

῾Ο Θεὸς ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ οὐ σαλευθήσεται.

Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...

Δόξα, Καὶ νῦν. Ταῖς πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου...

᾿Αντίφωνον β΄

῎Ωμοσε Κύριος τῷ Δαυὶδ ἀλήθειαν καὶ οὐ μὴ ἀθετήσει αὐτήν.

Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός, ψάλλοντάς σοι, ἀλληλούια.

᾿Εκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπὶ τοῦ θρόνου σου.

Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...

᾿Εκεῖ ἐξανατελῶ κέρας τῷ Δαυίδ, ἡτοίμασα λύχνον τῷ χριστῷ μου.

Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...

῞Οτι ἐξελέξατο Κύριος τὴν Σιών, ᾑρετίσατο αὐτὴν εἰς κατοικίαν ἑαυτῷ.

Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός...

Δόξα, Καὶ νῦν. «῾Ο μονογενὴς Υἱός».

᾿Αντίφωνον γ΄

Ὧδε κατοικήσω, ὅτι ᾑρετισάμην αὐτήν. «῾Η γέννησίς σου, Θε­ο­τόκε...»

῾Ηγίασε τὸ σκήνωμα αὐτοῦ ὁ ῞Υψιστος. «῾Η γέννησίς σου, Θε­ο­τόκε...»

Ἅγιος ὁ ναός σου, θαυμαστὸς ἐν δικαιοσύνῃ. «῾Η γέννησίς σου, Θε­ο­τόκε...»

ΕΙΣΟΔΙΚΟΝ «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... Σῶσον ἡμᾶς... ὁ ἐν ἁγίοις θαυμαστός».

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ μόνον τὸ ἀπολυτίκιον «῾Η γέν­νη­σίς σου, Θεοτόκε» καὶ τὸ κοντάκιον τῆς ἑορτῆς «᾿Ιωακεὶμ καὶ ῎Αννα».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος τῆς ἑορτῆς, 8 Σεπτ., «Τοῦ­το φρονείσθω ἐν ὑμῖν» (Φιλιπ. β΄ 5-11)· Εὐαγγέλιον ὁμοίως, «Εἰσῆλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς κώμην τινά» (Λκ. ι΄ 38-42, ια΄ 27-28).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «᾿Αλλότριον τῶν μητέρων». Κοινωνικὸν «Ποτή­ριον σωτηρίου»· «Εἴδομεν τὸ φῶς».

9. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ. ᾿Ιω­ακεὶμ καὶ ῎Αν­νης τῶν θεοπατόρων, Σεβη­ρια­νοῦ μάρτυρος. Μνήμη τῆς ἐν ᾿Εφέσῳ Γ΄ Οἰκουμενικῆς συνόδου (431). ῏Ηχος πλ. α΄· ἑωθινὸν γ΄ (τυπικὸν 9ης Σεπτεμβρίου §§10-12).

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκιον «῾Η γέννησίς σου, Θεοτόκε»· κοντάκιον «᾿Ιωακεὶμ καὶ ῎Αννα».

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Ὁ προοιμιακὸς καὶ τὸ Ψαλτήριον.

ΕΙΣ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ, ΕΚΕΚΡΑΞΑ», ἀναστάσιμα 6 καὶ τοῦ Μηναίου προσόμοια 3 «Δεῦτε νῦν χορεύσωμεν» κ.λπ. εἰς 4, Δό­ξα, «῏Ω μα­καρία δυάς», Καὶ νῦν, «᾿Εν τῇ ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ».

ΕΙΣΟΔΟΣ, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας.

ΑΠΟΣΤΙΧΑ τὰ ἀναστάσιμα, Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ ἰδιόμελον τοῦ Μηναίου «Οἱ ἐξ ἀκάρπων».

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ «Τὸν συνάναρχον Λόγον», Δόξα, «Τῶν δι­καί­ων θεοπατόρων σου», Καὶ νῦν, «῾Η γέννησίς σου, Θεο­τόκε».

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν ν΄ ψαλμὸν ὁ τριαδικὸς κανὼν τοῦ ἤχου, τὰ τριαδικὰ «Ἄξιον ἐστί», τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἀπολυτίκιον «῾Η γέννησίς σου, Θεοτόκε».

Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, εἰς τὸ «Θεὸς Κύ­ρι­ος» τὰ ἐν τῷ ἑσπερινῷ ἀπολυτίκια. [Τὸ Ψαλτήριον καὶ ὁ ἄ­μω­μος.]

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ ἀναστάσιμα καὶ ἀντὶ θεοτοκίων ἀνὰ ἓν τῆς ἑορτῆς (9 Σεπτ.). Εὐλογητάρια. Ἡ ὑπακοή, οἱ ἀναβαθμοὶ καὶ τὸ προκείμενον τοῦ ἤχου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ἑωθινὸν (γ΄) μετὰ πάσης τῆς συνήθους τάξε­ως αὐτοῦ.

ΚΑΝΟΝΕΣ, ὁ ἀναστάσιμος, [ὁ α΄ τῆς ἑορτῆς (8 Σεπτ.) ἄνευ εἱρ­μῶν] καὶ ὁ τῶν θεοπατόρων· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς μόνον τὸ μεσῴ­διον κά­θισμα τῶν ἁγίων «᾿Ιωακεὶμ καὶ ῎Αννα πανηγυρί­ζου­σιν»· ἀφ᾿ ϛ΄ τὸ ἀναστάσιμον κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου καὶ τὸ συναξάριον.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ οἱ εἱρμοὶ «Σταυρὸν χαράξας»· «Τὴν τιμιω­τέ­ραν», «Μυστικὸς εἶ, Θεοτόκε, παράδεισος».

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ «῞Αγιος Κύριος», τὸ γ΄ ἀναστάσι­μον «῞Οτι Χριστὸς ἐγήγερται», καὶ τὸ μεθέορτον (9 Σεπτ.) «᾿Α­δὰμ ἀνακαινί­σθητι».

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ ἀναστάσιμα 4 καὶ τὰ τῆς κυρίας ἡμέρας τῆς ἑορτῆς «Ὢ τοῦ παραδόξου θαύματος» κ.λπ. εἰς 4 –εἰς στίχους τὰ δύο τελευταῖα «῎Ακουσον, θύγατερ, καὶ ἴδε καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου», «Τὸ πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ»–, Δόξα, τὸ γ΄ ἑωθινὸν «Τῆς Μαγδαληνῆς Μαρίας», Καὶ νῦν, «῾Υπερευλογημένη». Δοξο­λογία μεγάλη, «Ἀναστὰς ἐκ τοῦ μνή­ματος» (ἢ «Σή­μερον σωτηρία»).

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Τὰ ἀντίφωνα τῆς ἑορτῆς, ἀλλ᾿ εἰς τὸ β΄ μετ᾿ ἐφυμνίου «Σῶσον ἡμᾶς... ὁ ἀναστάς» [ἢ τὰ τυπικὰ καὶ οἱ μακαρισμοὶ τοῦ ἤχου εἰς 4 καὶ 4 ἐκ τῆς ϛ΄ ᾠδῆς τοῦ κανόνος τῶν θεοπατόρων].

ΕΙΣΟΔΙΚΟΝ «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... Σῶσον ἡμᾶς... ὁ ἀναστάς».

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ἀπολυτίκια «Τὸν συνάναρχον Λό­γον», «῾Η γέννησίς σου, Θεοτόκε», «Τῶν δικαίων θεο­πα­τό­ρων σου» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «᾿Ιωακεὶμ καὶ ῎Αννα».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. Προκείμενον καὶ ἀλληλουιάριον τὰ τῆς Κυρ. πρὸ τῆς Ὑψώσεως· ᾿Απόστολος: Κυρ. πρὸ τῆς Ὑψώσεως, Κυρ. κβ΄ ἐπιστ., «῎Ιδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν» (Γαλ. ϛ΄ 11-18)· Εὐαγγέλιον: ὁμοίως, «Οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐ­ρα­νόν» (᾿Ιω. γ΄ 13-17).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «Ἄξιον ἐστίν».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «Αἰνεῖτε»· «Εἴδομεν τὸ φῶς», καὶ τὰ λοιπὰ τῆς λειτουργίας ὡς συνήθως.

10. Δευτέρα. Μηνοδώρας, Μητρο­δώ­ρας, Νυμφοδώρας τῶν μαρ­τύρων (†305-311).

Εἰς πάσας τὰς προεορτίους καὶ μεθεόρτους καθημερινὰς (δηλονότι ἐκτὸς Κυριακῆς) ἄ­χρι τῆς 21ης τοῦ μηνὸς ἡ ἀκο­λου­θία ψάλ­λε­ται μόνον ἐκ τοῦ Μηναίου ἄνευ Παρακλητικῆς (ὅρα εἰς γεν. τυπικὰς διατάξεις §§52-63). ᾿Απόστολος: ἡμέ­ρας, Δευτ. ιε΄ ἑβδ. ἐπ. (Γαλ. β΄ 11-16)· Εὐαγ­γέ­λιον: προεόρτιον, Τρ. β΄ ἑβδ. ᾿Ιωάν. (᾿Ιω. γ΄ 16-21).

11. Τρίτη. Θεοδώρας ὁσίας (†491). Εὐφροσύνου (θ΄ αἰ.) τοῦ μα­γείρου, Εὐανθίας μάρ­τυρος. ῾Αγίας Θεοδώρας τῆς ἐν Βάστᾳ ᾿Αρκαδίας.

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Τρ. ιε΄ ἑβδ. ἐπ. (Γαλ. β΄ 21 γ΄ 7)· Εὐ­αγ­γέ­­λι­ον: προεόρτιον, Τρ. ϛ΄ ἑβδ. ᾿Ιωάν. (᾿Ιω. ιβ΄ 19-36).

12. Τετάρτη. ᾿Απόδοσις τοῦ γενεσίου τῆς Θεοτόκου. Αὐτο­νό­μου ἱερομάρτυρος (†313)· Κουρνούτου ἱερομάρτυρος, ἐπι­σκόπου ᾿Ικονίου († γ΄ αἰ.)· Θεοδώρου ἐπισκόπου ᾿Αλεξαν­δρείας.

῾Η ἀκολουθία ψάλλεται ὡς ἔστι διατεταγμένη εἰς τὸ Μη­ναῖον τὴν α΄ ἡμέραν τῆς ἑορτῆς, μετὰ τῶν κάτωθι διαφορῶν.

Εἰς τὸν ἑσπερινὸν καταλιμπάνονται τὸ «Μακάριος ἀ­νήρ», τὰ ἀνα­γνώ­σματα καὶ τὰ διὰ τὴν λιτὴν στιχηρά.

Εἰς τὸν ὄρθρον καταλιμπάνονται ὁ πολυέλεος μετὰ τοῦ καθίσματος αὐτοῦ καὶ τὸ Εὐαγγέλιον μετὰ τῆς τάξεως αὐτοῦ· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς τῶν κανόνων, ἀντὶ τῆς ὑπακοῆς, τὸ μεσῴδιον κάθισμα «῾Η παρθένος Μαριάμ»· ἀφ᾿ ϛ΄ τὸ κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου τῆς ἑορτῆς καὶ τὸ συναξάριον τῆς 12ης Σεπτεμ­βρίου.

Εἰς τὴν λειτουργίαν. ᾿Αντίφωνα καὶ εἰσοδικόν, ὡς ἐση­μειώθησαν εἰς τὴν 8ην Σεπτεμβρίου. Μετὰ τὴν εἴσοδον ἀπο­λυ­τίκιον «῾Η γέν­νη­σίς σου, Θεοτόκε» καὶ κοντάκιον «᾿Ιωα­κεὶμ καὶ ῎Αννα». ᾿Απόστολος: τῆς ἡμέρας, Τετ. ιε΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Γαλ. γ΄ 16-22)· Εὐαγγέλιον: προεόρτιον, Δευτ. ϛ΄ ἑβδ. ᾿Ιωάν. (᾿Ιω. ια΄ 47-54). Εἰς τὸ ᾿Εξαι­ρέτως «᾿Αλλότριον τῶν μητέ­ρων». Κοι­νω­νικὸν «Ποτήριον σωτηρίου»· «Εἴδομεν τὸ φῶς».

13. Πέμπτη. Τὰ ἐγκαίνια τοῦ ναοῦ τῆς ἀνα­στάσεως (335) καὶ προ­εόρτιος τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ. Κορ­νη­λίου ἑκατοντάρ­χου (α΄ αἰ.). ῾Ιεροθέου ὁσίου τοῦ ἐκ Καλαμάτας (†1745).

῾Η ἀκολουθία ψάλλεται δίχα Παρακλητικῆς κατὰ τὴν διά­ταξιν τοῦ Μηναίου. Εἰς τὸν ἑσπερινὸν εἴσοδος μετὰ θυμι­α­τοῦ. Εἰς τὸν ὄρθρον καταβασίαι οἱ εἱρμοὶ «Σταυρὸν χαρά­ξας». Εἰς τὴν λει­τουρ­γίαν κοντάκιον «Οὐρανὸς πολύφωτος». ᾿Απόστολος: τῶν ἐγκαινίων, Σεπτ. 13, «᾿Αδελ­φοὶ ἅγιοι, κλή­σεως ἐπουρανίου μέτοχοι» (῾Εβρ. γ΄ 1-4)· Εὐαγ­γέλιον: ὁμοίως, ᾿Ιουν. 29, «᾿Ελθὼν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὰ μέρη Και­σαρείας» (Μτθ. ιϛ΄ 13-19). «῎Αξιον ἐστί». Κοινωνικὸν «Κύ­ρι­ε, ἠγάπησα εὐ­πρέ­­πειαν οἴκου σου καὶ τό­πον σκηνώ­μα­τος δόξης σου· ἀλλη­λού­ια»· «Εἴδομεν τὸ φῶς».

14. Παρασκευή. † Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙ­ΜΙ­ΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ. Μνήμη τῆς Ϛ΄ Οἰκου­με­νι­κῆς Συνό­δου τῆς ἐν Τρούλλῳ (680).

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκια «Τὸν ζωοποιὸν σταυρόν», Δόξα, «῾Ως τοῦ ἄνω στερεώματος»· κοντάκιον «Οὐρανὸς πολύ­φω­τος».

Ἡ ἑορτάσιμος ἀκολουθία τοῦ Σταυροῦ ψάλλεται ἅπασα ὡς ἀκριβῶς ἔχει ἐν τῷ Μη­ναίῳ.

Εἰς τὸν ἑσπερινὸν τὰ στιχηρὰ τῆς ἑορτῆς κ.λπ. ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ· τὰ διὰ τὴν λιτὴν στιχηρὰ εἰς τὸ μεσονυ­κτικόν. Οἱ στίχοι τῶν ἀποστίχων πλήρεις ἔχουν ὡς ἑξῆς· «῾Υψοῦτε Κύ­ριον τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ προσκυνεῖτε τῷ ὑ­πο­ποδίῳ τῶν πο­δῶν αὐτοῦ, ὅτι ἅγιος ἐστὶ» καὶ «῾Ο δὲ Θεὸς βασιλεὺς ἡμῶν πρὸ αἰώνων εἰργάσατο σωτη­ρί­αν ἐν μέσῳ τῆς γῆς». Τὸ ἀπο­λυ­τίκιον «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου» ἐκ τρί­του εἴς τε τὸν ἑσπερινὸν καὶ τὸ «Θεὸς Κύριος». ᾿Απόλυσις «῾Ο ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν... δυνάμει τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ σταυροῦ, οὗ τὴν ὕψωσιν ἑορτάζομεν, προστασίαις τῶν τι­μί­ων...»

Εἰς τὸν ὄρθρον ἅπαντα ὡς ἐν τῷ Μη­ναίῳ. Καταβασίαι «Σταυρὸν χαράξας»· ἡ θ΄ ᾠδὴ τῶν δύο κανόνων ἄνευ στίχου, εἰ μὴ μόνον Δόξα, Καὶ νῦν εἰς τὰ δύο τελευταῖα τροπάρια, καὶ ἐν τέλει πάλιν οἱ δύο εἱρμοὶ «Μυστικὸς εἶ, Θεοτόκε», «῾Ο διὰ βρώσεως τοῦ ξύλου». Μετὰ τὴν μεγάλην δοξολογίαν [εἰς ἦχον δ΄ (ἅγια)] ἐπακολουθεῖ

῾Η τελετὴ τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυροῦ

ΠΕΡΙΦΟΡΑ. Εἰς τὸ τέλος τῆς δοξολογίας οἱ μὲν χοροί, ἀφοῦ μεταβοῦν εἰς τὴν βορείαν πύλην τοῦ ἱεροῦ, ἄρχονται τοῦ ᾀσματικοῦ «Ἅγιος ὁ Θεός», ὁ δὲ πρὸ τῆς ἁγίας Τραπέζης ἱστάμενος ἱερεύς, ἀφοῦ θυμιάσῃ τὸν ἐπ᾿ αὐτῆς ἐν ηὐτρε­πι­σμένῳ δίσκῳ μετὰ κλάδων βασιλικοῦ καὶ τριῶν ἀνημμένων κηρίων κείμενον τίμιον Σταυρόν, αἴρει τὸν δίσκον, θέτει αὐ­τὸν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καί, στραφεὶς περὶ τὴν ἁγίαν Τράπεζαν ἐκ δεξιῶν πρὸς τὰ ἀριστερά, ἐξέρχεται διὰ τῆς βορείας πύλης τοῦ ἱεροῦ, προπορευομένων αὐτοῦ κατὰ τάξιν τῶν λαμπα­δού­χων, τῶν φερόντων τὰ ἑξαπτέρυγα, τῶν χορῶν ψαλ­λόν­των τὸ ᾀσμα­τικὸν «῞Αγιος ὁ Θεὸς» μέχρι τέλους τῆς περι­φο­ρᾶς καὶ τῶν μετὰ θυμιατῶν θυμιώντων τὸν τίμιον Σταυρόν.

Α΄ ΥΨΩΣΙΣ. Ὁ ἱερεὺς φέρει τὸν Σταυρὸν εἰς τὸ μέσον τοῦ ναοῦ –συνήθως εἰς τὸν σολέα–, ἔνθα περιελθὼν κύκλῳ τρὶς ηὐτρεπισμένον τετραπόδιον ἵσταται πρὸ αὐτοῦ βλέπων πρὸς ἀνατολὰς καὶ ὑψῶν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς τὸν δίσκον, ἐκφωνεῖ «Σοφία· ὀρθοί», ἀποθέμενος δ᾿ αὐτὸν ἐπὶ τοῦ τετρα­ποδίου, θυμιᾷ κύκλῳ αὐτοῦ σταυροειδῶς, ψάλλων «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου», ὃ ἐπαναλαμβάνει ἕκαστος τῶν χορῶν ἀνὰ μίαν.

Α΄ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΙΣ. ᾿Ακολούθως ὁ ἱερεὺς ἀφοῦ ποιήσῃ μετα­νοίας τρεῖς, λαμβάνει ἀνὰ χεῖρας μετὰ κλάδων βασιλικοῦ τὸν τίμιον Σταυρὸν καὶ βλέπων πρὸς ἀνατολὰς ὑψοῖ αὐτὸν λέγων «᾿Ελέησον ἡμᾶς, ὁ Θεός, κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, δεό­μεθά σου, ἐπάκουσον καὶ ἐλέησον»· οἱ χοροὶ τὸ «Κύριε, ἐλέ­η­σον» ἑκατόν, ἐνῷ ὁ ἱερεὺς σφραγίσας τρὶς μετὰ τοῦ τιμίου Σταυροῦ κλίνει τὴν κεφαλὴν ἠρέμα, κύπτει ὅσον σπιθαμὴν ἀπέχεσθαι ἀπὸ τῆς γῆς καὶ κατὰ μικρόν, ἄχρι πληρώσεως τῆς α΄ ἑκατοντάδος, ἀνίσταται.

Β΄ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΙΣ. Εἶτα, ἀφοῦ στραφῇ ἐπὶ τὰ δεξιά, ἵ­σταται βλέπων πρὸς βορρᾶν καὶ ὑψοῖ τὸν τίμιον Σταυρὸν λέγων «῎Ετι δεόμεθα ὑπὲρ τοῦ εὐσεβοῦς ἡμῶν ἔθνους, πάσης ἀρχῆς καὶ ἐξουσίας ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κράτει ἡμῶν, τοῦ κατὰ ξη­ράν, θάλασσαν καὶ ἀέρα φιλοχρίστου ἡμῶν στρατοῦ καὶ ὑ­πὲρ τοῦ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν ἐπὶ πλέον συνεργῆσαι καὶ κα­­τευο­δῶσαι αὐτὸ ἐν πᾶσιν»· οἱ χοροὶ τὸ «Κύριε, ἐλέ­η­σον» ἑκα­τόν, ἐνῷ ὁ ἱερεὺς σφραγίσας καὶ πάλιν τρὶς μετὰ τοῦ τι­μί­ου Σταυροῦ, κλίνει τὴν κεφαλὴν κ.λπ., καὶ κατὰ μικρὸν ἀνί­σταται ἄχρι πληρώσεως τῆς β΄ ἑκατοντάδος.

Γ΄ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΙΣ. Εἶτα, στραφεὶς ἐπὶ δεξιά, ἵσταται βλέ­πων πρὸς δυσμὰς καὶ ὑψοῖ τὸν τίμιον Σταυρόν, ἐκφωνῶν «῎Ετι δεό­μεθα ὑπὲρ τοῦ ἀρχιεπισκόπου... καὶ πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος»· οἱ χοροὶ τὴν γ΄ ἑκατοντάδα, κ.τ.λ. ὡς προεγράφησαν.

Δ΄ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΙΣ. Αὖθις ὁ ἱερεὺς στραφεὶς ἐπὶ τὰ δεξιά, ἵ­στα­ται βλέπων πρὸς νότον καὶ ὑψοῖ τὸν τίμιον Σταυρὸν λέ­γων «῎Ετι δεόμεθα ὑπὲρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, σωτη­ρίας, συγχωρήσεως καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν τῶν δούλων τοῦ Θεοῦ, ἐπιτρόπων, ἐνοριτῶν καὶ συνδρομητῶν τῆς ἁγίας ἐκκλησίας ταύτης σὺν γυναιξὶ καὶ τοῖς τέκνοις αὐτῶν»· οἱ χοροὶ τὴν δ΄ ἑκατοντάδα, κ.τ.λ. ὡς προε­γράφησαν.

Ε΄ ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΙΣ. Τέλος ὁ ἱερεὺς στρέφεται ἐπὶ τὰ δεξιά, ἵσταται βλέπων πρὸς ἀνατολὰς καὶ ὑψοῖ τὸν τίμιον Σταυρόν, ἐκφωνῶν «῎Ετι δεόμεθα ὑπὲρ πάσης ψυχῆς χριστιανῶν ὀρθο­δόξων, ὑγείας τε καὶ σωτηρίας καὶ ἀφέσεως τῶν ἁμαρ­τιῶν αὐτῶν»· οἱ χοροὶ τὴν ε΄ ἑκατοντάδα, κ.τ.λ. ὡς προε­γρά­φη­σαν.

ΚΥΡΙΑ ΥΨΩΣΙΣ. Μετὰ ταῦτα γίνεται ἡ κυρίως ὕψωσις· ὁ ἱε­ρεὺς ἱστάμενος πρὸ τοῦ τετραποδίου καὶ βλέπων πρὸς ἀνα­τολὰς ὑψοῖ τὸν τίμιον Σταυρὸν ψάλλων τὸ κοντάκιον «῾Ο ὑ­ψω­θεὶς ἐν τῷ σταυρῷ ἑκουσίως», εὐλογεῖ μετὰ τοῦ τιμίου Σταυ­ροῦ τὸν λαόν, ἀποθέτει αὐτὸν ἐπὶ τοῦ δίσκου καὶ προσ­κυνεῖ αὐτόν, ψάλλων «Τὸν σταυρόν σου προσκυνοῦμεν, δέσ­ποτα, καὶ τὴν ἁγίαν σου ἀνάστασιν δοξάζομεν», ὃ ἐπανα­λαμ­βάνει ἕκαστος τῶν χορῶν ἀνὰ μίαν· εἶθ᾿ οὕτως οἱ χοροὶ τὰ ἰδιόμελα «Δεῦτε, πιστοὶ» κ.λπ.· τούτων ψαλλομένων, προσ­έρχεται ὁ λαὸς εἰς προσκύνησιν τοῦ τιμίου Σταυροῦ, ἧς πλη­ρωθείσης, ὁ β΄ χορὸς ψάλλει τὸ ἀπολυτίκιον «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου» ἅπαξ.

Εἰς τὴν λειτουργίαν. ᾿Αντίφωνα τὰ τῆς ἑορτῆς.

ΕΙΣΟΔΙΚΟΝ «Ὑψοῦτε Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ προσ­κυ­νεῖτε τῷ ὑποποδίῳ τῶν ποδῶν αὐτοῦ, ὅτι ἅγιος ἐστί. Σῶ­σον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ σαρκὶ σταυρωθείς, ψάλλοντάς σοι ἀλ­ληλούια».

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ μόνον τὸ ἀπολυτίκιον «Σῶσον, Κύ­ριε, τὸν λαόν σου» καὶ τὸ κοντάκιον «῾Ο ὑψωθείς». Ἀντὶ τρισαγίου, «Τὸν σταυρόν σου προσκυνοῦμεν».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος τῆς ἑορτῆς, «῾Ο λόγος ὁ τοῦ σταυροῦ» (Α΄ Κορ. α΄ 18-24)· Εὐαγγέλιον ὁμοίως, «Συμ­βού­λι­ον ἐποίησαν οἱ ἀρχιερεῖς» (᾿Ιω. ιθ΄ 6-11, 13-20, 25-28, 30-35).

Καθεξῆς ἡ θ. λειτουργία τοῦ ἱ. Χρυσοστόμου· εἰς τὸ ᾿Εξαι­ρέτως «Μυστικὸς εἶ, Θεοτόκε».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «᾿Εσημειώθη ἐφ᾿ ἡμᾶς τὸ φῶς τοῦ προσώ­που σου, Κύριε· ἀλληλούια»· ἀντὶ τοῦ Εἴδομεν τὸ φῶς «Σῶ­σον, Κύριε, τὸν λαόν σου». Ἀπόλυσις ὡς εἰς τὸν ἑσπερινόν.

Εἰδήσεις. 1. ᾿Εν τῇ τραπέζῃ νηστεία.

2. ᾿Απὸ αὔριον μέχρι τῆς 20ῆς τοῦ μηνὸς Σεπτεμβρίου, τῶν κανόνων τοῦ Μηναίου προτάσσεται ὁ τῆς ἑορτῆς, εἰς δὲ τὴν λειτουργίαν ἀν­τίφωνα τῆς ἑορτῆς, εἰσοδικὸν «Δεῦτε προσ­κυ­νήσωμεν... Σῶσον ἡμᾶς... ὁ σαρκὶ σταυρωθεὶς» καὶ κον­τά­κιον «῾Ο ὑψωθεὶς ἐν τῷ σταυρῷ».

15. Σάββατον μετὰ τὴν ὕψωσιν. Νικήτα μεγαλομάρτυρος (†372). Φιλοθέου ὁσίου (ι΄ αἰ.), Πορφυρίου τοῦ ἀπὸ μίμων, Βησσαρίωνος Λα­ρί­σης, Συμεὼν Θεσσαλονίκης (†1429), ᾿Ιω­άν­νου νεομάρτ. τοῦ Κρητός (†1811).

῾Η ἀκολουθία ψάλλεται κατὰ τὴν τάξιν τοῦ Μηναίου (τυ­πι­κὸν 14ης Σεπτ. §8.). Ἐν τῷ ἑσπερινῷ γίνεται εἴσοδος μετὰ θυμιατοῦ καὶ ψάλλεται τὸ μέγα προκείμενον «῾Ο Θεὸς ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐν τῇ γῇ», μετὰ τῶν στίχων αὐτοῦ. Ἀπο­λυ­τί­κια «῾Ο μάρτυς σου, Κύριε», Δόξα, Καὶ νῦν, τὸ τῆς ἑορτῆς. Ἐν τῷ ὄρθρῳ ἄνευ καταβασιῶν, ἀλλὰ μόνον οἱ 4 εἱρμοὶ τοῦ Μηναίου κατὰ τὴν τάξιν αὐτῶν· στιχολογοῦμεν «Τὴν τιμιω­τέραν» καὶ εἶτα «Λίθος ἀχειρότμητος». Μετὰ τὰ ἐξα­ποστει­λά­ρια [καὶ τοὺς ψαλμοὺς τῶν αἴνων], «Σοὶ δόξα πρέπει», ἡ (μικρὰ) δοξολογία χῦμα κ.τ.λ. ὡς συνήθως. Εἰς τὸν στίχον τῶν αἴνων ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ. «᾿Αγαθὸν τὸ ἐξο­μολογεῖσθαι», τρισάγιον κ.λπ. ἀπο­λυ­τίκιον «Σῶσον, Κύριε».

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Τὰ ἀντίφωνα τῆς ἑορτῆς μετὰ τῶν ἐφυ­μνίων αὐτῶν, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ. Εἰσοδικὸν «Δεῦτε προσ­κυ­νήσωμεν... Σῶσον ἡμᾶς... ὁ σαρκὶ σταυρωθείς». Μετὰ τὴν εἴσοδον ἀπολυτίκια «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου», «῾Ο μάρ­τυς σου, Κύριε» καὶ τοῦ να­οῦ, κοντάκιον «῾Ο ὑψωθείς». Προ­κείμενον καὶ ἀλληλουιάριον τοῦ Σαββάτου· ᾿Απόστολος Σαβ. μετὰ τὴν ὕψωσιν, Σαβ. ιβ΄ ἑβδ. ἐπιστ., «Βλέπετε τὴν κλῆ­σιν ὑμῶν» (Α΄ Κορ. α΄ 26-β΄ 5)· Εὐαγγέλιον ὁμοίως, Παρ. δ΄ ἑβδ. ᾿Ιωάν., «᾿Εγὼ ὑπάγω καὶ ζητήσατέ με» (᾿Ιω. η΄ 21-30). «῎Α­ξι­ον ἐστίν»· «Ἀγαλλιᾶσθε, δίκαιοι»· «Εἴδομεν τὸ φῶς».

16. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΥΨΩΣΙΝ. Εὐφημίας μεγα­λο­μάρ­τυρος τῆς πανευφή­μου (†304). ῏Ηχος πλ. β΄, ἑω­θι­νὸν δ΄ (τυπι­κὸν 16ης Σεπτ. §§13-15).

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκια «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου», Δόξα, «῾Ο μάρτυς σου, Κύριε»· κοντάκιον «῾Ο ὑψωθείς».

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Ὁ προοιμιακὸς καὶ τὸ Ψαλτήριον.

ΕΙΣ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ, ΕΚΕΚΡΑΞΑ», ἀναστάσιμα 4, μεθέορτα τοῦ σταυροῦ 3 «῎Ωφθη ἡ τοῦ ξύλου» κ.λπ. καὶ 3 τῆς μάρ­τυρος, Δόξα, τῆς ἁγίας «῾Η διηνθισμένη ταῖς ἀρεταῖς», Καὶ νῦν, «Τίς μὴ μακαρίσει σε».

ΕΙΣΟΔΟΣ, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας.

ΑΠΟΣΤΙΧΑ τὰ ἀναστάσιμα, Δόξα, τοῦ Μηναίου «Πᾶσα γλῶσσα κινείσθω», Καὶ νῦν, τῆς ἑορτῆς «῞Ον περ πάλαι Μωυσῆς».

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ «᾿Αγγελικαὶ δυνάμεις», Δόξα, «῾Η ἀμνάς σου, ᾿Ιησοῦ», Καὶ νῦν, «Σῶσον, Κύριε, τὸν λαόν σου».

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν ν΄ ψαλμὸν ὁ τριαδικὸς κανὼν τοῦ ἤχου, τὰ τρι­αδικὰ «῎Αξιον ἐστί», τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἀπολυτίκιον «Σῶσον, Κύριε».

Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, εἰς τὸ «Θεὸς Κύ­ριος» τὰ ἐν τῷ ἑσπερινῷ ἀπο­λυ­τίκια. [Τὸ Ψαλτήριον καὶ ὁ ἄμωμος.]

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ ἀναστάσιμα καὶ ἀνὰ ἓν τῆς ἑορτῆς (16ης Σεπτ.) ἀντὶ θεοτοκίων. Εὐλογητάρια. Ἡ ὑπακοή, οἱ ἀναβαθ­μοὶ καὶ τὸ προκείμενον τοῦ ἤχου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ἑωθινὸν (δ΄) μετὰ πάσης τῆς συνήθους τάξεως αὐτοῦ.

ΚΑΝΟΝΕΣ ὁ ἀναστάσιμος, ὁ τῆς ἑορτῆς (14 Σεπτ.) καὶ ὁ τῆς ἁγίας· ἀπὸ γ΄ ᾠδῆς ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ (16 Σεπτ.)· ἀφ᾿ ϛ΄ τὸ ἀναστάσιμον κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου καὶ τὸ συναξάριον.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ οἱ εἱρμοὶ «Σταυρὸν χαράξας»· «Τὴν τιμι­ω­τέ­ραν», «Μυστικὸς εἶ, Θεοτόκε, παράδεισος».

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ «῞Αγιος Κύριος», τὸ δ΄ ἀναστάσιμον, τὸ τῆς ἁγίας «Τῆς πανευφήμου», καὶ τὸ τῆς ἑορτῆς «Σταυρὸς τοῦ κόσμου».

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ ἀναστάσιμα 4 καὶ τῆς ἁγίας ἕτερα 4 (ἤ τοι τὰ 3 ἰδιόμελα «᾿Αθλητικὴν πανήγυριν» κ.λπ., ἀνὰ μίαν καὶ τὸ ἐν συνεχείᾳ –ἄνευ τοῦ Δόξα– «᾿Εκ δεξιῶν τοῦ σω­τῆ­ρος») εἰς στίχους τὰ δύο τελευταῖα «῾Υπομένων ὑπέμεινα τὸν Κύριον καὶ προσέσχε μοι», «Καὶ ἔστησεν ἐπὶ πέτραν τοὺς πόδας μου καὶ κατεύθυνε τὰ διαβήματά μου», Δόξα, τὸ δ΄ ἑωθινὸν «῎Ορθρος ἦν βαθύς», Καὶ νῦν, «῾Υπερευλογημένη». Δοξολογία μεγάλη, «Ἀναστὰς ἐκ τοῦ μνή­ματος» (ἢ «Σή­μερον σωτηρία»).

Εἰς τὴν λειτουργίαν. ᾿Αντίφωνα τὰ τῆς ἑορτῆς μετὰ τῶν ἐφυ­μνίων αὐτῶν, ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ [ἢ τὰ τυπικὰ καὶ οἱ μακαρισμοὶ τοῦ ἤχου εἰς 4 καὶ 4 ἐκ τῆς ϛ΄ ᾠδῆς τοῦ κανόνος τῆς ἁγίας].

ΕΙΣΟΔΙΚΟΝ «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... Σῶσον ἡμᾶς, Υἱὲ Θεοῦ, ὁ ἀναστὰς ἐκ νεκρῶν, ψάλλοντάς σοι ἀλλη­λούια».

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ἀπολυτίκια «᾿Αγγελικαὶ δυνάμεις», «Σῶσον, Κύριε», «῾Η ἀμνάς σου, ᾿Ιησοῦ» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «῾Ο ὑψωθείς».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος: Κυρ. μετὰ τὴν ὕψωσιν, Κυρ. κα΄ ἐπιστ., «Εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται» (Γαλ. β΄ 16-20)· Εὐ­αγ­γέ­λιον ὁμοίως, Κυρ. γ΄ νηστ., «Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν» (Μρ. η΄ 34-θ΄ 1).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «Ἄξιον ἐστίν».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «Αἰνεῖτε»· «Εἴδομεν τὸ φῶς»· «Πληρωθήτω», καὶ τὰ λοιπὰ τῆς λειτουργίας ὡς συνήθως.

17. Δευτέρα. Σοφίας καὶ τῶν τριῶν θυ­γατέρων αὐτῆς Πί­στεως, ᾿Αγάπης καὶ ᾿Ελπίδος, μαρτύρων (†137).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Δευτ. ιϛ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Γαλ. δ΄ 28-ε΄ 10)· Εὐ­αγγέλιον: ἡμέρας, Δευτ. α΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. γ΄ 19-22).

Σημείωσις. Εἰς τοὺς πανηγυρίζοντας ἱεροὺς ναοὺς ἡ ἀκολουθία τῆς μάρ­τυρος Σοφίας ψάλλεται ἐκ τῆς ἰδιαιτέρας αὐτῆς φυλλάδος μετὰ τῶν μεθεόρτων.

᾿Απολυτίκιον· ἦχος πλ. α΄. «Τὸν συνάναρχον Λόγον».

«᾿Εν ταῖς μάρτυσι λάμπεις Σοφία ἔνδοξε, καὶ στεφάνοις τῆς νίκης πε­ρι­­κοσμεῖσαι λαμπροῖς· δι᾿ ὃ ἐν ὕμνοις καὶ ᾠδαῖς εὐφημοῦμέν σε, ὅτι θυγάτρια σεμνὰ τῷ μαρτυρίῳ ὁδηγεῖς, ᾿Αγάπην Πίστιν ᾿Ελπίδα· μεθ᾿ ὧν μὴ παύσῃ πρεσβεύειν, ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν».

18. Τρίτη. Εὐμενίου ἐπισκό­που Γορτύνης Κρή­της (ζ΄ αἰ.).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Τρ. ιϛ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Γαλ. ε΄ 11-21)· Εὐ­αγ­γέ­λιον: ἡμέρας, Τρ. α΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. γ΄ 23-δ΄ 1).

19. Τετάρτη. Τροφίμου, Σαβ­βα­τίου καὶ Δορυμέδοντος μαρ­­τύρων (†276).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Τετ. ιϛ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Γαλ. ϛ΄ 2-10)· Εὐ­αγ­γέ­λιον: ἡμέρας, Τετ. α΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. δ΄ 1-15).

20. Πέμπτη. † Εὐσταθίου με­γαλομάρτυρος καὶ τῆς συνο­δείας αὐτοῦ (†118). ῾Ιλαρίωνος Κρη­τὸς νεομάρτυρος (†1804).

῾Η ἀκολουθία ψάλλεται κατὰ τὴν τάξιν τοῦ Μηναίου. Εἰς τὸν ἑσπερινὸν ἄνευ εἰσόδου. Εἰς τὸν ὄρθρον ἄνευ κατα­βα­σιῶν καὶ ἄνευ δοξολογίας μεγάλης. Εἰς τὴν λειτουργίαν ᾿Απόστολος: ἡμέρας, Πέμ. ιϛ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (᾿Εφεσ. α΄ 1-9)· Εὐ­αγ­γέ­λιον: ἡμέρας, Πέμ. α΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. δ΄ 16-22).

21. Παρασκευή. ᾿Απόδοσις τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυ­ροῦ. Κο­δρά­του ἱερομάρτυρος ἐπισκόπου ᾿Αθηνῶν (†130)· ᾿Ιωνᾶ προφήτου (880 π.Χ.).

Εἴδησις. ᾿Επειδὴ σήμερον ἀποδίδεται ἡ ἑορτὴ τοῦ τ. Σταυροῦ, ἡ ἀκο­λουθία τοῦ ἁγίου Κοδράτου ψάλλεται τῇ 22ᾳ μετὰ τῆς τοῦ ἱερο­μάρ­τυ­ρος Φωκᾶ.

῾Η ἀκολουθία ψάλλεται ὡς ἔστι διατεταγμένη εἰς τὸ Μη­­ναῖον κατὰ τὴν κυρίαν ἡμέραν τῆς ἑορτῆς μετὰ τῶν ἐφεξῆς δι­αφορῶν.

Εἰς τὸν ἑσπε­ρινὸν καταλιμπάνονται τὸ Ψαλτήριον, τὰ ἀναγνώσματα καὶ τὰ διὰ τὴν λιτὴν στιχηρά.

Εἰς τὸν ὄρθρον καταλιμπάνονται ὁ πολυέλεος καὶ τὸ κά­θι­σμα αὐτοῦ, τὸ Εὐαγγέλιον μετὰ τῆς τάξεως αὐτοῦ, καὶ ἡ μετὰ τὴν δοξολογίαν τελετὴ τῆς ὑψώσεως τοῦ τιμίου Σταυ­ροῦ. Συν­α­ξάριον ἀναγινώσκεται τὸ τῆς 21ης τοῦ μη­νός. Αἱ ἀπο­λύ­σεις ἄνευ τοῦ χαρακτηριστικοῦ «῾Ο ἀναστὰς» διὰ τὸ μὴ λέ­γε­σθαι ἐν τῷ ὄρθρῳ σήμερον τὸ «᾿Ανάστασιν Χριστοῦ θεασά­με­νοι».

Εἰς τὴν λειτουργίαν. ᾿Αντίφωνα, εἰσοδικόν, ἀπολυτίκιον καὶ κοντάκιον ὡς ἐν τῇ ἑορτῇ. Τρισάγιον. Προ­κείμενον τῆς ἑορτῆς (διὰ τὴν ἀπόδοσιν αὐτῆς)· ᾿Απόστολος: τῆς ἡμέρας, Παρ. ιϛ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (᾿Εφ. α΄ 7-17)· Εὐαγγέλιον: ἡμέρας, Παρ. α΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. δ΄ 22-30). Πάντα δὲ τὰ λοι­πὰ ὡς ἐν τῇ ἑορ­τῇ, ἀλλ᾿ εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «῾Ο διὰ βρώσεως τοῦ ξύλου».

Εἰδήσεις. 1. ᾿Απὸ αὔριον μέχρι τῆς 19ης Νοεμβρίου ἐπαναλαμβάνεται ἡ χρῆσις τῆς Παρακλητικῆς ἐν ταῖς καθημεριναῖς.

2. Ἀπὸ αὔριον μέχρι τῆς 7ης Νοεμβρίου κοντάκιον εἰς τὴν λει­τουρ­γίαν «Προστασία»· ἐὰν τυχὸν ἑορτάζεται ἅγιος, καταβασίαι εἰς τὸν ὄρ­θρον «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου».

22. Σάββατον. Φωκᾶ ἱερομάρτυρος, ἐπισκόπου Σινώπης (†117). Φωκᾶ τοῦ κηπουροῦ (†320), ᾿Ισαὰκ καὶ Μαρτίνου μαρ­τύρων.

῾Η ἀκολουθία τοῦ Σαββάτου ψάλλεται μὲ «Θεὸς Κύριος» (βλέπε ἔμπροσθεν εἰς τὰς γενικὰς τυπικὰς διατάξεις §§31-44). ᾿Απόστολος: Σαβ. ιϛ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Α΄ Κορ. ι΄ 23-28)· Εὐαγ­γέ­λι­ον: ἡμέρας, Σαβ. α΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. δ΄ 31-36).

23. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ (Α΄ ΛΟΥΚΑ). ῾Η σύλληψις τοῦ Προ­δρό­μου καὶ βαπτι­στοῦ ᾿Ιωάννου. ῾Ραΐδος μάρτυρος, Ξανθίπ­πης καὶ Πολυξένης ὁσίων (†109), Νικολάου νεομ. τοῦ Καρ­πε­νη­σιώτου (†1672), ᾿Ιωάν­νου νεομάρτ. τοῦ ἐκ Κονίτσης (†1814). ῏Ηχος βαρύς· ἑωθινὸν ε΄.

῾Ο ἥλιος εἰσέρχεται εἰς τὸν Ζυγόν. ᾿Αρχὴ τοῦ φθινοπώρου.

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκια «᾿Απόστολε ἅγιε Κοδρᾶτε», Δόξα, «Καὶ τρόπων μέτοχος»· κοντάκιον «῾Ως θεαυγῆ».

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Ὁ προοιμιακὸς καὶ τὸ Ψαλτήριον.

ΕΙΣ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ, ΕΚΕΚΡΑΞΑ», ἀναστάσιμα 6 καὶ τοῦ προ­δρόμου 4, Δόξα, «᾿Εκ στειρευούσης σήμερον», Καὶ νῦν, «Μήτηρ μὲν ἐγνώσθης».

ΕΙΣΟΔΟΣ, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας.

ΑΠΟΣΤΙΧΑ τὰ ἀναστάσιμα, Δόξα, τοῦ προδρόμου «῎Αγγε­λος ἐκ στειρωτικῶν ὠδίνων», Καὶ νῦν, «῾Ο ποιητὴς καὶ λυ­τρωτής μου» (Παρακλητ., Σάβ. ἑσπέρας, ἦχ. πλ. β΄).

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ «Κατέλυσας τῷ σταυρῷ σου», Δόξα, «῾Η πρώην οὐ τί­κτου­σα», Καὶ νῦν, «Τὸ ἀπ᾿ αἰῶνος ἀπόκρυφον».

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν ν΄ ψαλμὸν ὁ τριαδικὸς κανὼν τοῦ ἤχου, τὰ τριαδικὰ «῎Αξιον ἐστί», τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἡ ὑπακοὴ τοῦ ἤχου.

Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, εἰς τὸ «Θεὸς Κύ­ρι­ος» τὰ ἐν τῷ ἑσπερινῷ ἀπολυτίκια. [Τὸ Ψαλτήριον καὶ ὁ ἄμωμος.]

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ ἀναστάσιμα, τῆς α΄ στι­χολογίας μὲ θεο­το­κίον «῾Ως τῆς ἡμῶν ἀναστάσεως», καὶ τὰ τῆς β΄ στι­χολογίας μὲ τὸ θεοτοκίον αὐτῶν. Εὐλογητάρια. Ἡ ὑπακοή, οἱ ἀνα­βαθ­μοὶ καὶ τὸ προκείμενον τοῦ ἤχου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ἑωθινὸν (ε΄) μετὰ πάσης τῆς συνήθους τάξε­ως αὐτοῦ.

ΚΑΝΟΝΕΣ ὁ ἀναστάσιμος καὶ ὁ τοῦ προδρόμου· ἀπὸ γ΄ ᾠ­δῆς [κοντάκιον καὶ οἶκος τοῦ Προδρόμου καὶ ψάλλονται] τὰ μεσῴδια καθίσματα ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ· ἀφ᾿ ϛ΄ τὸ ἀναστάσιμον κοντάκιον μετὰ τοῦ οἴκου καὶ τὸ συναξάριον.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ οἱ εἱρμοὶ «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου»· «Τὴν τι­μι­ω­τέραν», «Ἅπας γηγενής».

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ «῞Αγιος Κύριος», τὸ ε΄ ἀναστάσιμον, τὸ τοῦ Προδρόμου «῾Η τοῦ Προδρόμου ἔνδοξος» καὶ τὸ θεο­το­κίον αὐτοῦ.

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ ἀναστάσιμα 4 καὶ τοῦ προδρόμου 3 εἰς 4 –εἰς στίχους τὰ δύο τελευταῖα «Καὶ σύ, παιδίον, προφήτης ὑψίστου κλη­θήσῃ, προπορεύσῃ γὰρ πρὸ προσώπου Κυρίου ἑτοιμάσαι ὁδοὺς αὐτοῦ», καὶ «Λατρεύειν αὐτῷ ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ ἐνώπιον αὐτοῦ, πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς ἡμῶν»–, Δόξα, τὸ ε΄ ἑωθινὸν «Ὢ τῶν σοφῶν σου», Καὶ νῦν, «῾Υπερευλογημένη». Δοξολογία μεγάλη, «Ἀνα­στὰς ἐκ τοῦ μνή­­ματος» (ἢ «Σή­μερον σωτηρία»).

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Τὰ ἀντίφωνα [ἢ τὰ τυπικὰ μετὰ μακα­ρισμῶν] (βλέπε ἔμπροσθεν, γεν. τυπ. διατάξεις §§64-66).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ἀπολυτίκια «Κατέλυσας», «῾Η πρώην οὐ τίκτουσα» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «Προστασία».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος: τοῦ Προ­δρόμου, 23 Σεπτ., «᾿Αβραὰμ δύο υἱοὺς ἔσχεν» (Γαλ. δ΄ 22-27)· Εὐαγγέλιον: Κυρ. α΄ Λουκᾶ, «῾Εστὼς ὁ ᾿Ιησοῦς παρὰ τὴν λίμνην Γεννησαρέτ» (Λκ. ε΄ 1-11).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «Ἄξιον ἐστίν».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «Αἰνεῖτε»· «Εἴδομεν τὸ φῶς», «Πληρωθή­τω», «Εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου» καὶ ἀπόλυσις.

24. Δευτέρα. Θέκλης μεγαλομάρτυρος, Θεοτόκου τῆς «Μυρ­τι­διω­τίσσης» ἐν Κυθή­ροις. Σιλουανοῦ τοῦ ᾿Αθωνίτου.

Ἂν δὲν ὑπάρχῃ ἰδιαιτέρα φυλλὰς τῆς Θεοτόκου, ἡ ἀκο­λουθία ψάλλεται κατὰ τὴν τάξιν τοῦ Μηναίου μετὰ Πα­ρα­κλητικῆς (βλέπε ἔμπροσθεν εἰς τὰς γενικὰς τυπικὰς διατάξεις §§2-30). ᾿Από­στο­λος: τῆς με­γαλομάρτυρος, λγ΄ Κυρ. ἐπιστ. (Β΄ Τιμ. γ΄ 10-15)· Εὐαγγέλιον: τῆς ἡμέρας, Δευτέρας β΄ ἑβδ. Λου­κᾶ (Λκ. δ΄ 38-44).

Εἰδήσεις. 1. Ἔνθα τιμᾶται ἡ μεγαλομάρτυς, ἀλλὰ δὲν ὑπάρχει ἰδιαι­τέρα φυλλὰς αὐτῆς, μετὰ τοὺς αἴνους παραλείπονται τὰ ἀπόστιχα καὶ λέγεται δοξολογία μεγάλη, ἐν δὲ τῇ λει­τουργίᾳ Εὐαγγέλιον τῆς ἁγίας, Σαβ. ιζ΄ ἑβδ. (Μτθ. κε΄ 1-13).

2. Ἐὰν ὑπάρχῃ ἀκολουθία τῆς Μυρτιδιωτίσσης, κατὰ τὸ Τ.Μ.Ε. συμ­ψάλλεται μετὰ τῆς ἁγίας Θέκλης καὶ προηγεῖται αὐτῆς, ἐν δὲ τῇ λει­τουργίᾳ ἀναγινώσκεται ᾿Απόστολος τῆς ἁγίας καὶ Εὐαγγέλιον τῆς Θεοτόκου.

3. Εἰς τοὺς πανηγυρίζοντας σήμερον ναοὺς τῆς Μυρτιδιωτίσσης ψάλ­λεται μόνη ἡ ἀκολουθία αὐτῆς μετὰ καταβασιῶν τοὺς εἱρμοὺς «Πεποι­κιλμένη τῇ θείᾳ δόξῃ», ᾿Αναγνώσματα τὰ τῆς 8ης Σεπτ. (Φιλιπ. β΄ 5-11· Λκ. ι΄ 38-42, ια΄ 27-28).

᾿Απολυτίκιον Μυρτιδιωτίσσης. ῏Ηχος δ΄. «Ταχὺ προκατάλαβε».

«Λαοὶ νῦν κροτήσωμεν δεῦτε τὰς χεῖρας πιστῶς, καὶ ᾄσωμεν ᾄσμα­σι τῇ θεομήτορι, ἐν πόθῳ κραυγάζοντες· χαῖρε ἡ προστασία πάντων τῶν δεομένων, χαῖρε ἡ σωτηρία τῶν τιμώντων σε πόθῳ, χαῖρε ἡ τῷ πα­ραλύτῳ τὴν ἴασιν βραβεύσασα».

25. Τρίτη. Εὐφροσύνης ὁσίας καὶ Παφνουτίου τοῦ πατρὸς αὐτῆς (ε΄ αἰ.).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Τρ. ιζ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (᾿Εφεσ. β΄ 19-γ΄ 7)· Εὐ­αγ­γέ­λιον: ἡμέρας, Τρ. β΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ε΄ 12-16).

26. Τετάρτη. † ῾Η μετάστασις τοῦ ἀποστόλου καὶ εὐ­αγ­γε­λι­στοῦ ᾿Ιωάννου τοῦ θεολόγου. Γεδεὼν τοῦ δικαίου (1350 π.Χ.).

῾Η ἀκολουθία ἅπασα ὡς ἐν τῷ Μηναίῳ. Τὰ διὰ τὴν λιτὴν στιχηρὰ εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Τὸ ἀπο­λυ­τί­κιον τοῦ εὐαγ­γελιστοῦ εἰς μὲν τὸν ἑσπερινὸν καὶ μετὰ τὴν μεγ. δοξολογίαν ἅπαξ, εἰς δὲ τὸ «Θεὸς Κύριος» δίς (μετὰ τοῦ Δόξα), καὶ τὸ θεοτοκίον. Εὐαγγέλιον ὄρθρου –ἐκ τῶν βημοθύρων– τὸ ια΄ ἑωθινὸν «᾿Εφανέρωσεν ἑαυτὸν ὁ ᾿Ιησοῦς» (᾿Ιω. κα΄ 1, 15-25). Οἱ κα­νόνες τοῦ Μηναίου. Καταβα­σίαι οἱ εἱρμοὶ «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου»· «Τὴν τιμιωτέραν». Εἰς τὴν λειτουργίαν, μετὰ τὴν εἴσοδον ἀπολυτίκια «᾿Απόστολε Χριστῷ» καὶ τοῦ ναοῦ, κον­τάκιον «Προστασία». Προκείμενον καὶ ἀλληλουιάριον ἀπο­στο­λικά· ᾿Απόστολος: τοῦ εὐαγγελιστοῦ, 26 Σεπτ., «Θεὸν οὐ­δεὶς πώποτε τεθέαται» (Α΄ ᾿Ιω. δ΄ 12-19)· Εὐαγγέ­λιον: ὁ­μοί­ως, «Εἱστήκεισαν παρὰ τῷ σταυρῷ» (᾿Ιω. ιθ΄ 25-27, κα΄ 24-25). Κοινωνικὸν «Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν»· καὶ τὰ λοιπὰ ὡς συν­ήθως.

27. Πέμπτη. Καλλιστράτου μάρ­τυ­ρος (†304)· ᾿Αριστάρχου ἀπο­στόλου, ᾿Ακυλίνης νεομάρτυρος (†1764).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Πέμ. ιζ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (᾿Εφεσ. δ΄ 14-17)· Εὐ­αγ­γέλιον: ἡμέρας, Πέμ. β΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ϛ΄ 12-19).

28. Παρασκευή. Χαρίτωνος ὁμολογητοῦ (†350). Βαροὺχ τοῦ προφήτου (600 π.Χ.).

᾿Απόστολος: ἡμέρας, Παρ. ιζ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (᾿Εφεσ. δ΄ 17-25)· Εὐ­αγγέλιον: ἡμέρας, Παρ. β΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ϛ΄ 17-23).

29. Σάββατον. Κυριακοῦ ὁσίου (†556). Πετρωνίας μάρ­τυ­ρος.

῾Η ἀκολουθία τοῦ Σαββάτου ψάλλεται μὲ «Θεὸς Κύριος» (βλέ­πε ἔμπροσθεν εἰς τὰς γενικὰς τυπικὰς διατάξεις §§31-44). ᾿Απόστολος: ἡμέρας, Σαβ. ιζ΄ ἑβδ. ἐπιστ. (Α΄ Κορ. ιδ΄ 20-25)· Εὐ­αγγέλιον: ἡμέρας, Σαβ. β΄ ἑβδ. Λουκᾶ (Λκ. ε΄ 17-26).

30. † ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΖ΄ (Β΄ ΛΟΥΚΑ). Γρηγορίου ἱερομάρ­τυρος, ἐπισκόπου τῆς Με­γάλης ᾿Αρμενίας, τοῦ φωτιστοῦ (†335). ῾Ριψιμίας καὶ Γαϊα­νῆς καὶ τῶν μετ᾿ αὐτῶν 32 μαρ­τύ­ρων γυναικῶν. ῏Ηχος πλ. δ΄· ἑωθινὸν ϛ΄.

Εἰς τὴν θ΄. ᾿Απολυτίκιον «Τῆς ἐρήμου πολίτης»· κοντάκι­ον «῾Ως ὑπερμάχῳ κραταιῷ».

Εἰς τὸν ἑσπερινόν. Ὁ προοιμιακὸς καὶ τὸ Ψαλτήριον.

ΕΙΣ ΤΟ «ΚΥΡΙΕ, ΕΚΕΚΡΑΞΑ», ἑσπέρια στιχηρὰ ἀναστάσιμα 6 καὶ τοῦ Μηναίου προσόμοια 3 εἰς 4, Δόξα, τοῦ ἁγίου «Τίς ἐπαξίως», Καὶ νῦν, «῾Ο βασιλεὺς τῶν οὐρανῶν».

ΕΙΣΟΔΟΣ, «Φῶς ἱλαρόν», τὸ προκείμενον τῆς ἡμέρας.

ΑΠΟΣΤΙΧΑ τὰ ἀναστάσιμα, Δόξα, τοῦ Μηναίου «Εἰς τὸν ἄδυτον γνόφον», Καὶ νῦν, θεοτοκίον ὁμόηχον «῾Ο ποιητὴς καὶ λυτρωτής μου» (Παρακλητ., Σάβ. ἑσπέρας, ἦχος πλ. β΄).

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΑ «᾿Εξ ὕψους κατῆλθες», Δόξα, «Καὶ τρόπων μέτοχος», Καὶ νῦν, «Τὸ ἀπ᾿ αἰῶνος ἀπόκρυφον».

Εἰς τὸ μεσονυκτικόν. Μετὰ τὸν ν΄ ψαλμὸν ὁ τριαδικὸς κανὼν τοῦ ἤχου, τὰ τριαδικὰ «῎Αξιον ἐστί», τρισάγιον κ.λπ. καὶ ἡ ὑπακοὴ τοῦ ἤχου.

Εἰς τὸν ὄρθρον. Μετὰ τὸν ἑξάψαλμον, εἰς τὸ «Θεὸς Κύρι­ος» τὰ ἐν τῷ ἑσπερινῷ ἀπολυτίκια ὡς προεγράφησαν. [Τὸ Ψαλ­τήριον καὶ ὁ ἄμωμος.]

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ τὰ ἀναστάσιμα, τῆς α΄ στι­χολογίας μὲ θεοτοκίον «῾Ο δι᾿ ἡμᾶς γεννηθείς», καὶ τὰ τῆς β΄ στι­χολογίας μὲ τὸ θε­οτοκίον αὐτῶν. Εὐλογητάρια. Ἡ ὑπακοή, οἱ ἀνα­βαθμοὶ καὶ τὸ προκείμενον τοῦ ἤχου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ ἑωθινὸν (ϛ΄) μετὰ πάσης τῆς συνήθους τάξε­ως αὐτοῦ.

ΚΑΝΟΝΕΣ, ὁ ἀναστάσιμος καὶ ὁ τοῦ Μηναίου· ἀπὸ γ΄ καὶ ϛ΄ ᾠδῆς ὡς συνήθως.

ΚΑΤΑΒΑΣΙΑΙ «᾿Ανοίξω τὸ στόμα μου»· «Τὴν τιμιωτέραν».

ΕΞΑΠΟΣΤΕΙΛΑΡΙΑ «῞Αγιος Κύριος» τὸ ϛ΄ ἀναστάσιμον «Δεικνύων ὅτι ἄνθρωπος» καὶ τὰ τοῦ Μηναίου.

ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΝΟΥΣ ἀναστάσιμα 8, Δόξα, τὸ ϛ΄ ἑωθινὸν «῾Η ὄντως εἰρήνη», Καὶ νῦν, «῾Υπερευλογημένη». Δοξολογία με­γά­λη, «᾿Αναστὰς ἐκ τοῦ μνή­ματος» (ἢ «Σή­μερον σωτηρία»).

Εἰς τὴν λειτουργίαν. Τὰ ἀντίφωνα [ἢ τὰ τυπικὰ μετὰ μα­κα­­ρισμῶν] (βλέπε ἔμπροσθεν γεν. τυπ. διατάξεις §§64-66).

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟΝ ἀπολυτίκια «᾿Εξ ὕψους», «Καὶ τρό­πων μέτοχος» καὶ τοῦ ναοῦ, κοντάκιον «Προστασία».

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ. ᾿Απόστολος: Κυρ. ιζ΄ ἐπιστ., «῾Υμεῖς ἐστε ναὸς Θεοῦ ζῶν­τος» (Β΄ Κορ. ϛ΄ 16-ζ΄ 1)· Εὐαγγέλιον Κυρ. β΄ Λουκᾶ, «Καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν» (Λκ. ϛ΄ 31-36).

Εἰς τὸ ᾿Εξαιρέτως «Ἄξιον ἐστίν».

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΝ «Αἰνεῖτε». Καὶ τὰ λοιπὰ τῆς λειτουργίας.

(δημοσίευσις 30/9/2011)

****

 Σημείωσις. τὸ παρὸν συντάσσεται ὑπὸ Διονυσίου ᾿Ανα­το­λικιώτου καὶ παρέχεται διὰ προσωπικὴν χρῆσιν τῶν ἀναγνωστῶν τοῦ διαδικτυακοῦ τόπου τῆς «Συμβολῆς» (http://www.symbole.gr). προσφέρεται δὲ εὐχαρί­στως καὶ εἰς τὸν «ἐν ᾿Αθήναις σύλλογον μουσικοφίλων Κωνσταν­τινου­πό­λεως», κατόπιν ἐπικοινωνίας μετὰ τοῦ προέδρου τοῦ συλλόγου κ. Στα­ματίου Κίσσα, διὰ νὰ χρησιμεύσῃ διὰ τὰς ἀνάγκας τῆς ἱστοσελίδος τοῦ συλλόγου, ὕστερον ἀπὸ τὰς ἀναγκαίας ἀλλαγὰς ποὺ θὰ ἐπιφέρουν οἱ συνεργάται αὐτοῦ.